Το σκυριανό αλογάκι, ένα αξιαγάπητο σπάνιο πλάσμα

Το Σκυριανό Αλογάκι

Η μικρόσωμη φυλή αλόγων Σκύρου είναι σήμερα μία από τις σπάνιες φυλές αλόγων που υπάρχουν στον κόσμο. Πρόκειται για μία από τις αυτόχθονες φυλές αλόγων της Ελλάδας που υπήρχε στην αρχαιότητα σε όλη την Ελλάδα. Κατάφερε να επιβιώσει στη νήσο Σκύρο εξ’ου και η ονομασία. Σήμερα σκυριανά αλογάκια υπάρχουν 260σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων τα 187 ζουν στη Σκύρο. Είναι προστατευόμενο είδος.

Τα σκυριανά αλογάκια είναι ζώα συντροφικά, κοινωνικά, εύρωστα, έξυπνα, με ιδιαίτερα προσηνή συμπεριφορά προς τα παιδιά. Το ύψος τους φτάνει τα 116 εκατοστά. Ο σωματέτυπος τους ομοιάζει με αυτόν του μεγαλόσωμου αλόγου. Το κεφάλι του είναι ιδιαίτερα όμορφο. Η χαίτη του είναι μακριά και πλούσια με ένα χρώμα συνήθως πιο σκούρο από το δέρμα.  Συγκριτικά με άλλα είδη αλόγων έχουν μεγάλη κοιλίτσα. Τα πόδια τους είναι λεπτά, γερά και νευρώδη με δυνατές κλειδώσεις. Η ουρά είναι τοποθετημένη χαμηλά, θυσανωτή και μακριά. Συχνά φθάνει ως τις οπλές οι οποίες είναι μικρές, σκληρές, συνήθως μαύρες και δεν χρειάζονται πετάλωμα. Χαρακτηριστικό τους οι τρίχες στις οπλές, τα λεγόμενα «φτερά». Το χρώμα των αλόγων είναι συνήθως στις αποχρώσεις του καφεκόκκινου και του καστανού (ορφνό) πιο σπάνια του λευκού ή γκριζόφαιου (φαιά) και σπανιότερα του ξανθού. Κάποια έχουν λευκό σημάδι στο πρόσωπο (αστεράτα ή ρεμπά). Το σκυριανό αλογάκι ανήκει στο είδος Equus Cabalus αλλά λόγω του μικρού του μεγέθους θεωρείται ως  ξεχωριστή φυλή η οποία ονομάζεται Equus Cabalus Skyros Poni ή Equus Cabalus Skyriano, στην ελληνική: σκυριανό αλογάκι.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι το σκυριανό αλογάκι χαρακτηρίζεται επιστημονικά ως poni λόγω της μικροσωμίας του (poni=μικρόσωμο άλογο), όμως η όποια ομοιότητα του με τα γνωστά μας poni της Βόρειας Ευρώπης σταματάει εκεί γι’ αυτό και η ακριβής αναφορά σε αυτό δεν είναι παρά «σκυριανό αλογάκι».

Ιστορία

Το Σκυριανό αλογάκι(Eguus Cabalus Skyros Pony) είναι μια από τις αυτόχθονες φυλές αλόγων, που υπήρχε κατά την αρχαιότητα σε όλη την Ελλάδα και είναι εκπρόσωποι του Pindos Pony. Θεωρείται απόγονος των αλόγων που είχε ο Αχιλλέας στο ταξίδι του στην Τροία, συνδέεται με τα άλογα του Μεγάλου  Αλεξάνδρου και των αλόγων που απεικονίζοντα στη πομπή των Παναθηναίων στη Ζωφόρο του Παρθενώνα. Τα Σκυριανά άλογα είναι συγγενείς με ορεσίβιες φυλές μικρόσωμων αλόγων, τα οποία μετανάστευσαν από την Αλάσκα κατά μήκος της Ασιατικής Ορεινής αλυσίδας και έφτασαν στην  Ευρώπη πριν από 12000 χρόνια. Εικάζεται ότι  στο νησί της Σκύρου τα έφεραν Αθηναίοι έποικοι τον 5ο αι. π. Χ.  Υπάρχει μια εσφαλμένη θεωρία πως το Σκυριανό άλογο προέρχεται από ένα μικρόσωμο ιπποειδές με τρία δάχτυλα, που ονομάζεται «Ιππάριον».Ο μόνος λόγος που παραπέμπει στον λανθασμένο συσχετισμό ανάμεσα στο Ιππάριον και στο Σκυριανό αλογάκι είναι το μικρό μέγεθος. Όμως το Ιππάριον δεν ήταν άλογο με τη σημερινή έννοια, δεν ήταν καν ο άμεσος πρόγονος του αλόγου και έχει εξαφανιστεί από τον πλανήτη πριν από 1.000.000 χρόνια. Είναι λάθος να αναφέρεται το Σκυριανό αλογάκι ως Ιππάριον επειδή δημιουργείται σύγχυση.

Περιοχή Διαβίωσης

Στο ορεινό και νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού εκτείνεται το χαμηλό βουνό «Κόχυλας» που αποτελεί το φυσικό χώρο ελεύθερης διαβίωσης για το μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο μικροκαμωμένο Σκυριανό αλογάκι.Η περιοχή παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ως προς τα σπάνια είδη της χλωρίδας της αλλά και της ορνιθοπανίδας της. Λόγω αυτής της ιδιαιτερότητάς της η περιοχή έχει κηρυχθεί προστατευόμενη ζώνη. Η μεγαλύτερη έκταση (περίπου 40000στρ.) είναι ενταγμένη στο δίκτυο NATURA 2000. Επίσης έχει κηρυχθεί ως ζώνη ειδικής προστασίας ορνιθοπανίδας. Τα άλογα ζουν σε μικρές αγέλες και κάθε αγέλη έχει το δικό της λημέρι σε κάποια από τις πλατωσιές που βρίσκονται σκόρπιες σε όλο το βουνό, με μικρές λιμνούλες προστατευμένες από δέντρα. Τους θερινούς μήνες, όταν η τροφή εξαντλείται, κατεβαίνουν από το φυσικό τους περιβάλλον και διαβιούν στα κτήματα των ιδιοκτητών τους. Οποιαδήποτε μορφή βίαιης επέμβασης θα ήταν καταστροφική για το περιβάλλον. Δυστυχώς στην περιοχή αυτή της Νότιας Σκύρου επιχειρείται εγκατάσταση γιγάντιου αιολικού πάρκου(111 ανεμογεννητριών) το οποίο απαιτεί βαριάς βιομηχανικής μορφής έργα κι έτσι αυτόματα σημαίνει την καταστροφή του εκεί περιβάλλοντος. Σχήμα τουλάχιστον οξύμωρο εάν αναλογιστεί κανείς ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος! Το σύνολο των φορέων του νησιού καθώς και η πρόταση του ΣΧΟΟΑΠ στη δεύτερη του φάση προτείνουμε την εγκατάσταση σαφώς μικρότερου αριθμού ανεμογεννητριών σε συγκεκριμένη περιοχή της Σκύρου όπου δεν θα προκαλέσουν οικολογική καταστροφή. Στη Νότια Σκύρο, τεκμηριωμένες είναι μόνο επεμβάσεις ήπιου χαρακτήρα, όπως π.χ περιπατητικά μονοπάτια.

Τοπική Κοινωνία

Οι φυσικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ήταν τέτοιες που επέτρεψαν στο Σκυριανό Αλογάκι να διαβιώσει και να φτάσει μέχρι τις μέρες μας στο νησί της Σκύρου. Βασικό στοιχείο και σημείο αναφοράς για την διάσωση του Σκυριανού αλόγου είναι η τοπική κοινωνία της Σκύρου. Τα άλογα στο τέλος της άνοιξης εγκατέλειπαν το όρος Κόχυλας όπου διαχείμαζαν το χειμώνα, λόγω έλλειψης τροφής και νερού  και πήγαιναν στους ιδιοκτήτες τους. Οι Σκυριανοί χρησιμοποιούσαν το αλογάκι για τον αλωνισμό το καλοκαίρι, για την επεξεργασία των χωραφιών τους το φθινόπωρο, έκαναν τις ιππικές εκθέσεις και άφηναν πάλι ελεύθερα τα άλογα. Με την εκμηχάνιση της γεωργίας το άλογο μπήκε στο περιθώριο και άρχισε η σταδιακή μείωση του πληθυσμού. Η απαξίωση των αξιών, των ιδεών και των ιδανικών και παράλληλα η θεοποίηση του χρήματος,  τα τελευταία χρόνια είχε ως αποτέλεσμα να επηρεάσει και την τοπική κοινωνία, η οποία  απαξίωσε το «ασύμφορο»  αλογάκι. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άτομα ,«η μαγιά», που αγάπησαν το άλογο, το προστάτευσαν και το διαφύλαξαν ως πολιτιστική τους κληρονομιά. Χαρακτηριστικό και ενθαρρυντικό γεγονός είναι η αρνητική αντίδραση των ντόπιων  στην εγκατάσταση του υπερμεγέθους αιολικού πάρκου στο φυσικό βιότοπο του αλόγου. Πολύ σημαντική επίσης είναι η δημιουργία σχέσης των παιδιών με τα άλογα η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναζωπυρωθεί. Ιδιωτικές πρωτοβουλίες όπως το πρόγραμμα «Κατσαρέλιας-Simpson» εκμάθησης ιππικής φροντίδας και τέχνης στην Σκύρο και ιπποθεραπείας της Σύλβιας Steen στην Κέρκυρα, είναι σημαντικές προσπάθειες για το μέλλον των αλόγων

Ιπποδρομίες

Όταν τέλειωνε το αλώνισμα και το όργωμα των χωραφιών κι ερχόταν ο καιρός για να γυρίσουν τα άλογα στο Βουνό, οργανώνονταν από τους Σκυριανούς  ιπποδρομίες. Οι συμμετέχοντες έτρεχαν πρώτα μια σειρά κούρσες με έξι περίπου άλογα στην καθεμιά. Χωρίς σέλα και αναβολείς  οδηγούσαν τα άλογα και κρατιόνταν πάνω τους σφίγγοντας τις γάμπες κάτω απ' την κοιλιά του ζώου. Οι τρεις πρώτοι από κάθε αγώνισμα ξανάτρεχαν στην τελική κούρσα και οι νικητές κέρδιζαν ένα χρηματικό έπαθλο, που το μοιράζονταν με τον ιδιοκτήτη, αν το ζώο δεν ήταν δικό τους. Οι κάτοικοι του χωριού περίμεναν ανυπόμονοι στο τέρμα και όλοι γιόρταζαν τις ιπποδρομίες αυτές σαν να ήταν πανηγύρι. Κανείς δεν ξέρει πότε άρχισαν στα παλιότερα χρόνια αυτοί οι αγώνες. Στις 29 Ιουνίου – των Αγίων Αποστόλων – και την πρώτη Αυγούστου, πήγαιναν με τα άλογα σ' ένα εκκλησάκι κάπου δυο ώρες δρόμο από το χωριό. Εκεί πανηγύριζαν, έψηναν αρνιά στη σούβλα και το απόγευμα επέστρεφαν καβάλα, στολισμένοι με λουλούδια. Περνούσαν τον κεντρικό δρόμο του χωριού τραβώντας για το μοναστήρι του Άη Γιώργη, χτισμένο δίπλα στο Κάστρο, που δεσπόζει από ψηλά σ' όλη την περιοχή? πίσω τους ακολουθούσαν  συγγενείς και φίλοι. Ύστερα κατηφόριζαν στον τόπο που είχε οριστεί  ιππόδρομος και άρχιζαν οι αγώνες. Αργότερα οργανώθηκαν και ιππικές εκθέσεις στις οποίες συμμετείχαν όλοι οι ιδιοκτήτες των αλόγων και δίνονταν έπαθλα για το καλύτερο  άλογο από άποψη χαρακτηριστικών, συμπεριφοράς και επικοινωνίας με τον ιδιοκτήτη. Η συμμετοχή και στις δύο διοργανώσεις ήταν πολύ μεγάλη και αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης της Σκυριανής κοινωνίας μέχρι και την δεκαετία του εξήντα. Σήμερα, λόγω της απομάκρυνσης του αλόγου από την καθημερινή γεωργική διαδικασία και την άμεση επαφή του με τον άνθρωπο, η αναβίωση τέτοιων εκδηλώσεων  μπορεί να γίνει  μόνο  με τρόπο ενδελεχώς οργανωμένο και φυσικά με απόλυτο σεβασμό προς τα ζώα.

Απειλές

Τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το αλογάκι της Σκύρου, είναι οι υπερβοσκημένοι βοσκότοποι, η μη ελεγχόμενη αναπαραγωγή , η μη ενίσχυση των κατόχων των αλόγων και η κατά περιπτώσεις κακή ιπποκομική πρακτική. Στην περιοχή Κόχυλα εκτός από τα αλογάκια, ζουν και 20.000 αιγοπρόβατα γεγονός που οδηγεί στην υπερβόσκηση και υποβάθμιση της περιοχής. Η κατά κεφαλή επιδότηση των αιγοπροβάτων από την Ε.Ε. αύξησε περισσότερο τον αριθμό τους, με αποτέλεσμα την επιδείνωση του προβλήματος. Το εθιμικό δίκαιο της περιοχής επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να αφήνουν ελεύθερα τα γαϊδούρια και τα μουλάρια τους, αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να μη γίνεται ελεγχόμενη αναπαραγωγή και να γεννιούνται πολλά μουλάρια αντί για άλογα. Πρέπει να επιμεληθεί οργανωμένη απομάκρυνση τους από την περιοχή με τρόπο που δεν θα βλάπτει τα ζώα και θα εξασφαλίσει τη διαιώνιση και των τριών ειδών. Η  γενικότερη έλλειψη κινήτρων για τους ιδιοκτήτες  των αλόγων έχει ως αποτέλεσμα να μην αυξάνουν τον πληθυσμό αλλά και κατά περίπτωση να τον μειώνουν. Το 2006 ο αριθμός των αλόγων στο νησί ήταν μικρότερος από εκατό. Σοβαρή απειλή είναι και το σχέδιο για την εγκατάσταση  ανεμογεννητριών  από την μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους σε συνεργασία με την εταιρία ΕΝΤΕΚΑ, πράγμα που θα καταστρέψει την περιοχή διαβίωσης του αλόγου στους αιώνες και θα αποβεί μοιραίο για την διαιώνιση του είδους και του οικοσυστήματος της περιοχής.

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο :

 Ένωση Mικρόσωμης Φυλής Αλόγων Σκύρου

http://www.skyrianhorsesociety.gr/

Παραδοσιακές δίπλες για το καλωσόρισμα των αγαπημένων

Από την κ. Σοφία Τσιμπίδη.

Η κ. Τσιμπίδη η οποία κατάγεται από το Αλιβέρι και ζει στη Σκάλα Λακωνίας μας έδωσε αυτή την υπέροχη συνταγή για παραδοσιακές δίπλες που δίνει μια αρκετά μεγάλη ποσότητα.

ΥΛΙΚΑ

30 αυγά

3 φακελάκια μπέικιν

1 φλυτζάνι του καφέ ζάχαρη άχνη

1 φλυτζάνι του καφέ ούζο

1 φλυτζάνι του καφέ ανθόνερο

 1 φλυτζάνι του καφέ λάδι

3 κιλά αλεύρι (περίπου).

1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι.

Μέλι για το μέλωμα (όπως θα δούμε παρακάτω)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα και τα κροκάδια μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και ζυμώνουμε.

Από τη ζύμη που ετοιμάζουμε ανοίγουμε φύλλο πολύ ψιλό. Αν δεν μας βγει ψιλό το φύλλο όταν θα μελώσουμε τις δίπλες θα γίνουν σαν γλυκειά ομελέττα !!!

Σε μια πλατεία κατσαρόλα με λάδι που καίει, ρίχνω το φύλλο κομμένο σε μακρόστενα κομματάκια και με δυο πηρούνια το τυλίγω αμέσω ρολό. Είναι μια διαδικασία που θέλει εξάσκηση και ταχύτητα.
Μέχρι να καλοτυλίξω το ρολό τις βγάζω από το λάδι γιατί αρπάζουν γρήγορα και τις ακουμπάω σε σουρωτήρι να στάξουν το λάδι τους. 

Μετά τις τοποθετώ σε λεκάνη και όταν τελειώσω ετοιμάζω το μέλωμα.

Προτιμώ να μη βάζω σκέτο μέλι γιατί είναι εύθραυστες και κολλάνε πολύ και τρίβονται.
Φτιάχνω λοιπόν κανονικό σιρόπι στο οποίο προσθέτω μέλι δοκιμάζοντας τη γεύση του. Συνήθως όταν κάνω γλυκά του κουταλιού φτιάχνω μπόλικο σιρόπι και βάζω στις δίπλες απ' αυτό.

Στις φρέσκιες που έφτιαξα πρόσθεσα σιρόπι από γλυκό περγαμόντο. 

Καλή επιτυχία !!!

Για τους λάτρεις του ψαρέματος ..μια πρόταση από την Κάρυστο

Αναδημοσίευση από http://sofiascomments.blogspot.gr

Γράφει η κ. Σοφία Κόλλια - Κάρυστος

Boat and Fishing in Greece" Μια πρωτοποριακή εκδοτική πρόταση με έδρα την Κάρυστο.

Αντώνης Δρόσος

Tο ' Boat and Fishing in Greece" είναι η εκδοτική πρόταση του Αντώνη Δρόσου και του Γιώργου Πολυχρονίου, προς όλους τους λάτρεις της Αλιείας, των μηχανών, και σε ότι αφορά το ψάρεμα.

Το μηνιαίο αυτό περιοδικό με συνοδεία dvd, βρίσκεται ήδη στο όγδοο τεύχος, με ανοδική πορεία σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.
Επίσης συνδρομητικά φτάνει παντού στον κόσμο.
Η έκδοση του περιοδικού είναι το επιστέγασμα μιας μακριάς πορείας που είχαν οι εκδότες στον χώρο αυτό της εξιδικευμένης στόχευσης αναγνωστών.
Ο Αντώνης Δρόσος, από το 1985 έγραφε στον 'Υποβρύχιο Κόσμο" στο 'Ψάρεμα', όπως επίσης και στο 'Ψάρεμα με σκάφος" όπου ήταν και αρχισυντάκτης.
Έχει ήδη εκδώσει 2 βιβλία με τίτλους 'Η Συρτή βυθού' και τα "Ζωντανά Δολώματα" από τις εκδόσεις Βαρβέρη.
Στα μελλοντικά σχέδια του βρίσκονται μια σειρά βιβλίων με συνοδεία dvd, με πληροφορίες για το κάθε είδους ψαρέματος, όπως και τις κάθε είδους μηχανές και σκάφη που χρησιμοποιούνται για το κάθε ένα ξεχωριστά.
Ο κ.Δρόσος επίσης εργάζεται σαν Φροντιστής,καθηγητής Μαθηματικών στην Κάρυστο.
Ο Γιώργος Πολυχρονίου έχει σπουδάσει Οικονομικά και ήταν αρχισυντάκτης στο περιοδικό 'Σκάφος"

Γιώργος Πολυχρονίου

Η πείρα, οι γνώσεις, η άριστη συνεργασία με τους συνεργάτες, μερικοί από τους οποίους είναι οι καλύτεροι στο είδους τους πανελλαδικά, και οι λεπτομερείς πληροφορίες και συμβουλές, έχουν φέρει την επιτυχία και την αναγνώριση του περιοδικού.

Στην σελίδα που αναφέρονται οι συνεργάτες, διαβάζουμε πολλά ονόματα Καρυστινών όπως ο Μάρκος Τσαπέπας, η Σοφία Κιούκη, και ο Κώστας Δρόσος.

Στα σχέδια των εκδοτών βρίσκεται η αγγλόφωνη έκδοση, όπως και ο εμπλουτισμός με αρθρογραφία προτάσεων τουριστικών προορισμών σε συνδυασμό με το ψάρεμα.
Η περιοχή του Νότιου Ευβοικού δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το οποιοδήποτε άλλο μέρος της Ελλάδος για να στοχεύσει στον ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ, σε συνδυασμό με τον Καταδυτικό η ακόμα και τα θαλάσσια σπορ.
Επίσης ετοιμάζεται το portal,www.fishing in Greece.gr, με σύνδεση την αρθρογραφία και το πλούσιο φωτογραφικό υλικό.
Σύμφωνα με τον κ.Δρόσο, η κρίση έχει αυξήσει το ποσοστό των ανθρώπων που ασχολείται με το ψάρεμα, παρόλο της μείωσης των εξόδων που τους αναλογεί.
Σαν μέλος του Ναυτικού Ομίλου, έχει συντελέσει στην διεξαγωγή διαφόρων διοργανώσεων στον τόπο μας όπως, οι Πανελλήνιοι που έγιναν τον Μάρτιο.
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα είναι η διοργανώτρια χώρα των Παγκόσμιων Αγώνων Αλιείας για το 2014, ενώ η τοποθεσία δεν έχει ακόμα ορισθεί.
Ίσως θα μπορούσαμε να κινηθούμε προς αυτήν την κατεύθυνση, μιας και οι αθλητές αλιείς είχαν συμφωνήσει ότι η Κάρυστος πληρεί όλες τις προδιαγραφές.
Για παράδειγμα, στο Αμύνταιο στην Πτολεμαίδα, έλαβε μέρος το Παγκόσμιο αγώνισμα στις Βολές.
Αυτό σημαίνει ότι ο αγώνας γίνεται με συγκεκριμένα βάρη των 100 η 150 γραμ.
Επίσης στην Αντίπαρο αυτές τις μέρες, λαμβάνει μέρος η Πανελλήνια Συγκέντρωση Φουσκωτών.
Μεγάλος αριθμός σκαφών , σημαίνουν μια μεγάλη τόνωση στην ντόπια αγορά και μια σπουδαία διαφήμιση.
Με αυτά τα παραδείγματα, βλέπουμε τις διαφορετικές προτάσεις που μπορεί να κάνει ένας τόπος για αύξηση του τουρισμού του.
Μέσα από αυτήν την σελίδα, θα ήθελα να ευχηθώ μια καταπληκτική πορεία για το περιοδικό στους δύο συμπολίτες μας, όπως επίσης θα ήθελα να σημειώσω, ότι αν και ήμαστε μέσα στην κρίση, πάντα υπάρχουν ευκαιρίες για προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη.

Οι ΓΕΥΣΕΙΣ της ΕΥΒΟΙΑΣ εύχονται Καλή Επιτυχία στην νέα αυτή πρόταση! 

Το παραδοσιακό ξυνόγαλο

Από την κ. Σοφία Καλαμπαλίκη - Χαλκίδα

Ο κάδος παραγωγής βούτυρου και ξυνόγαλου.
Γνωστό ως καδί, κάδη και τινάτσα.

Το ξυνόγαλο στο χωριό μου, τους Ραπταίους, γινόταν πάντα αυτή την εποχή!!!
Κάθε χρόνο μόλις τελείωναν οι τσοπάνηδες το πήξιμο του τυριού και πρίν στερφέψουν τα ζώα είχαν το ποιό παχύ γάλα σε λιπαρά.
Μάζευαν το γάλα 2-3 ημέρες το άφηναν ουσιαστικά να ξυνήσει και το έβαζαν στο ειδικό ξύλινο δοχείο, στενό σαν πολύ στενό βαρέλι, τινάτσα το έλεγαν, το οποίο το έβαζαν πρώτα στο νερό να σφίξουν τα ξύλα να μην τρέξει το γάλα έξω, και με το ειδικό κοντάρι που είχε στο κάτω μέρος ένα στρογγυλό ξύλο με τρύπες άρχιζαν να τινάζουν δυνατά και ρυθμικά το γάλα για πολύ ώρα. Αυτό γινόταν πρωί πριν πιάσει η ζέστη, στην επιφάνεια μαζευόταν το βούτυρο έριχναν κρύο νερό για να παγώσει και να το μαζέψουν ποιό εύκολα.
Το γάλα που έμενε ήταν το ξυνόγαλο, θεικό, υπέροχο!!!!
Εφτιαχναν και ένα είδος τυριού από το ξυνόγαλο που το έλεγαν μπριτζό είχε υπόξυνη γεύση και το έγαζαν στίς πίτες τις καλοκαιρινές με κολοκύθι, υπέροχο υλικό!!!
Το βούτυρο που μάζευαν, φυσικό αγνό η δε μυρωδιά του μοναδική το έβραζαν και το άφηναν να κάτσει και έπερναν το καθαρό, το έβαζαν σε βάζα γυάλινα και το είχαν όλο το χρόνο για φαγητά και γλυκά, μια μικρή κουταλιά στο φαγητό και απογείωνε την γεύση.

Μελιτζάνες με αυγά στο τηγάνι, καλοκαιρινή παραδοσιακή απόλαυση

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων

Ψιλοκόβουμε και τηγανίζουμε τα λαχανικά και ρίχνουμε χτυπημένα αυγά

ΥΛΙΚΑ:
1 κιλό μελιτζάνες μακριές τσακώνικες
2-3 ντομάτες ώριμες ψιλοκομμένες
200 γρ περίπου τυρί φέτα κομμένο σε μπουκιές
4-5 αυγά
Ελαιόλαδο για το τηγάνι
Φρέσκο τριμμένο πιπέρι
Λίγο ζάχαρη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Καθαρίζουμε τις μελιτζάνες και τις κόβουμε σε κύβους, τις βάζουμε σε ένα μπολ με νερό και αλάτι να ξεπικρίσουν λίγο, τις ξεπλένουμε καλά και τις στύβουμε να φύγει το πολύ νερό.
Σε ένα τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε τις μελιτζάνες και τις τηγανίζουμε, προσθέτουμε τις ντομάτες και αφήνουμε να βράσει λίγο η ντομάτα και να δέσει, βάζουμε και μία πρέζα ζάχαρη να μη μας ξινίζει η ντομάτα, ρίχνουμε το τυρί και ανακατεύουμε, χτυπάμε τα αυγά καλά και τα ρίχνουμε στο τηγάνι ανακατεύουμε λίγο και αφήνουμε να πήξει το αυγό.

Αυτό το φαγητό το φτιάχνουμε πάρα πολύ στο χωριό μου και γίνεται πολύ νόστιμο!!!!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!!

Μούρο γλυκό

Από την κ. Τόνια Παλαμίδη - Κάρυστος

Υλικά
500 γρ. μούρα
400 γρ. ζάχαρη
1 ½ κούπα νερό
γάντια

Εκτέλεση
Πλένουμε και κόβουμε με ψαλίδι κουζίνας αφού φορέσουμε γάντια, τα κοτσανάκια των μούρων. Βάζουμε σε κατσαρόλα τη ζάχαρη και το νερό και αφήνουμε να βράσουν για 3-4 λεπτά. Προσθέτουμε τα μούρα και σβήνουμε τη φωτιά.
Αφήνουμε το γλυκό πάνω στο μάτι να πάρει όση θερμότητα έχει. Αν συνεχίζει να βράζει πάνω από 5 λεπτά, το τραβάμε.
Αφήνουμε να σταθούν από 12 έως 24 ώρες.
Την επόμενη μέρα, βράζουμε για 10 λεπτά σε δυνατή φωτιά, ενώ ξαφρίζουμε το γλυκό.
Σβήνουμε και αποσύρουμε από τη φωτιά. Φυλάμε σε καθαρό βάζο.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

Μανιτάρια στη σχάρα

Από τον κ.Γιώργο Μαλλιώρα
http://www.afoi-malliora.gr/forum/30---/370---bbq---sauce-bbq-.html

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΠΛΕΥΡΩΤΟΥΣ

Τα μανιτάρια, εκτός απ’ τις γνωστές συνταγές που υπάρχουν και είναι πάρα πολλές, μπορούμε να τα κάνουμε και ψητά σε σχάρα στην ψησταριά μας. Γίνονται πολύ νόστιμα και πολλοί λένε πως μοιάζουν με κρέας όταν είναι ψητά. Έχω ψήσει πολλές φορές μανιτάρια στην ψησταριά μου. Και τα συνδυάζω με μία sauce από μανιτάρια η οποία γίνεται από τα μικρά μανιτάρια, που δεν μπορούν να ψηθούν στην ψησταριά μας και από τα κοτσάνια τα οποία αφαιρούμε από τα μεγαλύτερα μανιτάρια τα οποία προορίζονται για ψήσιμο.

ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ

Δύο πακέτα μανιταριών πλευρώτους (μεγάλα τεμάχια)
Λεμόνι
Λάδι
Μείγμα μπαχαρικών bbq  
Κάρβουνα

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Πριν ανάψουμε φωτιά στην ψησταριά μας προετοιμάζουμε πρώτα τα μανιτάρια μας. Με ένα μαχαίρι αφαιρούμε τα κοτσάνια απ’ τα μανιτάρια.

Τα τοποθετούμε σε στρώσεις μέσα σε ένα ταψάκι και προσθέτουμε σε κάθε στρώση μείγμα μπαχαρικών bbq, τόσο όσο και το αλάτι που θα χρησιμοποιούσαμε για να τα αλατίσουμε.

Όταν τα κάρβουνα στην ψησταριά μας έχουν ανάψει καλά, τα απλώνουμε και μειώνουμε την ένταση της φωτιάς ρίχνοντας πάνω στα κάρβουνα στάχτη, την οποία έχουμε κρατήσει από προηγούμενα ψησίματα.

Επισημαίνετε πως τα μανιτάρια θέλουν χαμηλής έντασης φωτιά, για να ψηθούν καλά, να μείνουν ζουμερά και να μην μας καούν. Πάνω απ’ τα κάρβουνα τοποθετούμε την σχάρα μας, η οποία πρέπει να είναι ανοξείδωτη και να έχει βέργες σε πυκνή διάταξη για να μην μας πέφτουν τα μανιτάρια- κυρίως τα μικρότερα- μέσα στην φωτιά κατά την στιγμή που τα γυρίζουμε. 

Πριν αρχίσουμε να ψήνουμε τα μανιτάρια μας τα ραντίζουμε με ελάχιστο λαδολέμονο και τα τοποθετούμε στην σχάρα με την λεία επιφάνεια προς τα πάνω.

Αφήνουμε να ψηθούν καλά απ’ την μία μεριά μέχρι να πάρουν χρώμα και γυρίζουμε απ’ την άλλη. Καλό είναι να τα γυρίσουμε μόνο μια φορά ή το πολύ δύο.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

Για πολλές πολλές λεπτομέρειες στο http://www.afoi-malliora.gr/forum/30---/370---bbq---sauce-bbq-.html

Το τηγανόψωμο της Γιώτας

Από την κ. Γιώτα Αλούκου - Στύρα

Υλικά:
1/2 κιλό περίπου αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 φακελάκι μαγιά
Λίγο λάδι
Λίγο χλιαρό νερό
Μυζήθρα βαρελίσια
Λάδι για τηγάνισμα

Εκτέλεση:
Ζυμώνουμε τη ζύμη και την ανοίγουμε σε χοντρό στρογγυλό φύλλο, περίπου στο μέγεθος ενός πιάτου. Ανοίγουμε φύλλο χονδρουλό, το κόβουμε με ένα πιάτο στρογγυλή πίτα και το αλείφουμε με μυζήθρα βαρελίσια. 

Το σκεπάζουμε από πάνω με άλλο ένα ίδιο φύλλο, βρέχουμε τις άκρες να κολλήσουν και τις πατάμε με πηρούνι. Αφού έχουμε κάψει το λάδι, χαμηλώνουμε τη φωτιά και τηγανίζουμε τα τηγανόψωμα μέχρι να ροδίσουν και απο τις 2 πλευρές.
Συνηθίζω μόλις τα βγάζω απο το τηγάνι, να τα ανοίγω και να τους βάζω φέτες ντομάτας μέσα.
Δοκιμάστε τα!

Αρνί στη σούβλα : τα μυστικά για καλό ψήσιμο

Τις συμβουλές δίνει ο κ. Γιώργος Μαλλιώρας

Ξεκινάω πλένοντας πάρα πολύ καλά το αρνί μέσα έξω.
Φτιάχνω ένα μείγμα από αλατοπίπερο και φρεσκοτριμμένη ρίγανη και καρυκεύω με αυτό το εσωτερικό του αρνιού.
Για να το σουβλίσω ευκολότερα καλό είναι να ακουμπήσω το αρνί σε τραπέζι.
Περνώ προσεχτικά τη σούβλα από το άνοιγμα των πίσω ποδιών και παράλληλα στη σπονδυλική στήλη, κατευθύνω τη σούβλα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να περάσει από το λαιμό και να βγει από τη τρύπα που έχω δημιουργήσει προηγουμένως στο κέντρο του κεφαλιού.( εναλλακτικά για πιο εύκολα φροντίζω να βγει από τη τρύπα του στόματος), παρόλα αυτά πιο στερεωμένο είναι από το κρανίο και έτσι ψήνεται καλύτερα το κεφάλι.
Για να σιγουρέψω το αρνί και να παραμείνει σε οριζόντια θέση πάνω στη σούβλα κατά το ψήσιμο, θα δέσω σφιχτά με μαλακό σύρμα που θα περάσω σε τρία σημεία της σπονδυλικής στήλης
Το ίδιο θα κάνω και με το λαιμό του αρνιού.
Τέλος θα τεντώσω καλά τα πίσω πόδια, παράλληλα στη σούβλα και θα τα δέσω σφιχτά
Καλό είναι αν έχω δροσερό χώρο να κάνω όλη αυτή τη διαδικασία από βραδύς και να στερεώσω το αρνί όρθιο με το κεφάλι προς τα κάτω αφήνοντάς το να στραγγίζει καλά σε λαδόκολλες ή πλαστικό που θα έχω φροντίσει να στρώσω ακριβώς από κάτω.
Πριν το ψήσω θα το τρίψω καλά με λεμόνι και θα το καρυκεύσω και απέξω.
Το αλάτισμα είναι πολύ σημαντικό και συμβάλει τόσο στη γεύση όσο και στη κρούστα της πετσούλας και πρέπει να είναι γενναιόδωρο.
Για να το ψήσω όμορφα τώρα και να γίνει πολύ αρωματικό μπορώ να προσθέσω στα κάρβουνα μερικές κληματόβεργες.
Ανάβω αρχικά λοιπόν τα κάρβουνα που θα πρέπει να έχουν χωνέψει πριν βάλω τη σούβλα.
Τώρα χρειάζεται πολλή προσοχή, φροντίζω η σούβλα να απέχει στην αρχή 50 εκ από τη φωτιά, μπαίνει δηλαδή σε αρκετή απόσταση από τη φωτιά για να μην αρπάξει το ψητό.
Τα κάρβουνα από κάτω πρέπει να είναι κατανεμημένα έτσι ώστε να καλύπτουν όλο το μήκος του αρνιού, δίνοντας έμφαση, βάζοντας δηλαδή περισσότερα κάρβουνα, στα μπούτια και στο στήθος του αρνιού δηλαδή στα σημεία που χρειάζεται περισσότερο ψήσιμο. Επίσης δε θα πρέπει να είναι ακριβώς στην ευθεία κάτω από το αρνί, αλλά λίγο πιο άκρη και ο λόγος είναι το λίπος που θα αρχίσει να στάζει να μη πέφτει ακριβώς επάνω τους γιατί θα φουντώνει τη φωτιά που θα το «γλύφει λαίμαργα» από κάτω δίνοντας του χρώμα πριν την ώρα του.
Σημειώστε ότι είναι πολύ σημαντικό να μην πάρει καθόλου χρώμα τη πρώτη ώρα το ψητό γιατί θα καεί εξωτερικά χωρίς να’χει ψηθεί από μέσα, είναι το πιο συνηθισμένο λάθος και νομίζω οι περισσότεροι κάποτε θα το βιώσατε.
Θα γυρίζετε τη σούβλα γρήγορα και ασταμάτητα και θα φροντίζετε η φωτιά να καίει συνεχώς αλλά χωρίς φλόγα και ή δυνατόν η έντασή της να μην αυξομειώνεται για να υπάρχει σταθερή θερμοκρασία. Στη πορεία προσθέτετε και άλλα κάρβουνα αν χρειάζεται. Κατά διαστήματα αλείφετε το αρνί με μείγμα λαδιού και λεμονιού με μακρύ γερό πινέλο με χονδρή τρίχα για να μη καίγεστε.
Το χρόνο ψησίματος δε μπορώ να σας τον πω ακριβώς μιας και είναι συνάρτηση του βάρους του, του πάχους και φυσικά της έντασης της φωτιάς.
Πάντως ένα αρνί 8 κιλών χρειάζεται σχεδόν 3 ώρες από κει και πέρα για κάθε παραπανίσιο κιλό προσθέτουμε 25 λεπτά ακόμη.
Όταν έχει αρχίσει να ροδίζει πολύ και να φαίνεται ότι σχεδόν ψήθηκε θα πρέπει να κατεβάσετε τη σούβλα πιο κοντά στη φωτιά και ο ρυθμός που το γυρίζετε να γίνει πιο αργός.
Ένα σημάδι αναγνώρισης, ότι το αρνί σας ψήθηκε είναι οι σχισμές που κάνει στα μπούτια και τα κόκαλα της πλάτης αρχίζουν κατά τόπους να φαίνονται.
Και τώρα που έφτασε η μεγάλη στιγμή, δε θέλω τσαπατσουλιές, αγνοείστε τη πεινασμένη ομήγυρη που βρυχάται ξελιγωμένη και η τσίκνα την έχει εξαγριώσει, σας θέλω ευγενείς, άλλωστε θυμηθείτε ότι εσείς τις επόμενες μέρες θα τρίβετε από παντού τις λαδιές και δε καθαρίζουν εύκολα οι άτιμες.
Μεταφέρετε προσεχτικά το αρνί με τη σούβλα (φυσικά χρειάζεστε έναν βοηθό), στο τραπέζι που έχετε στρώσει με μεγάλες λαδόκολλες από πριν για αυτή τη δουλειά και αφού κόψετε τα σύρματα που το συγκρατούν τραβήξτε τη σούβλα προς τα πίσω, και αφήστε το πάνω στο τραπέζι.

Όσο παραδοσιακοί κι αν είστε τα χέρια ίσως ήταν καλή ιδέα κάποτε αλλά ένα μεγάλο καλό μαχαίρι και ένα μπαλταδάκι για να το μεριδοποιήσετε κάνουν καλύτερη δουλειά, χωρίς να καίγεστε.

Η παραδοσιακή μαγειρίτσα της Ανάστασης

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων
"Σας δίνω τη δική μου συνταγή, είναι πολύ νόστιμη και τρώγεται μετά ...μανίας!" μας λέει η κ. Ρούπα 

Υλικά:
1 συκωταριά αρνίσια και τα γλυκάδια
1 αντεριά αρνίσια(προαιρετικά)
2 ματσάκια κρεμμυδάκια φρέσκα
2 μαρούλια
1 κρεμμύδι ξερό
1 ματσάκι άνηθο
2 αυγά
χυμό από 3 λεμόνια
1 ποτήρι ελαιόλαδο
Αλάτι -πιπέρι

Εκτέλεση:
Βάζουμε τη συκωταριά σε μία κατσαρόλα με νερό που να τη σκεπάζει και την βράζουμε για 10’. Την στραγγίζουμε και την αφήνουμε να κρυώσει λίγο για να την ψιλοκόψουμε.
Αφού κρυώσει με ψαλίδι κουζίνας ή μαχαίρι κοφτερό την ψιλοκόβουμε και την βάζουμε πάλι στη κατσαρόλα με νερό και την βράζουμε για 5’-7’ και τη σουρώνουμε. Αυτό το κάνω για να φύγει όλο το αίμα που περιέχει το συκώτι. Αν βάλουμε αντεριά θα την πλύνουμε πολύ καλά 3-4 χέρια, θα τα γυρίσουμε με μία βέργα ψιλή το μέσα έξω θα τα πλύνουμε πάλι, θα τα ψιλοκόψουμε και θα τα νεροβράσουμε λίγο.
Πλένουμε καλά τα μαρούλια και τα κόβουμε σε χοντρά κομμάτια (αν θέλετε βέβαια μπορείτε να τα ψιλοκόψτε). Πλένουμε και ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια και το κρεμμύδι.
Σε μία κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο, μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε το κρεμμύδι και τα κρεμμυδάκια και τα σοτάρουμε, ρίχνουμε την συκωταριά, την αντεριά αν βάλουμε (εμένα δεν μ' αρέσουν και δεν βάζω) και ανακατεύουμε, ρίχνουμε το μαρούλι ανακατεύουμε και μόλις πέσει ο όγκος του ρίχνουμε και τον άνηθο ψιλοκομμένο,
Αλατοπιπερώνουμε και συμπληρώνουμε με ζεστό νερό να τα σκεπάζει, στην αρχή σιγοβράζουμε για 30’ περίπου και μετά δυναμώνουμε τη φωτιά να πιεί το ζουμί λιγάκι και να χυλώσει η μαγειρίτσα μας περίπου 20’ ακόμα.
Θα σβήσουμε τη φωτιά να πέσει λίγο η θερμοκρασία του φαγητού και θα φτιάξουμε το αυγολέμονο. Θα χωρίσουμε τα αυγά τους κρόκους από τα ασπράδια, θα φτιάξουμε μία ελαφριά μαρέγκα θα προσθέσουμε τους κρόκους και χωρίς να σταματήσουμε το χτύπημα θα ρίξουμε λίγο-λίγο τον χυμό λεμονιού, θα πάρουμε ζουμί από το φαγητό και θα το ρίξουμε λίγο-λίγο στο αυγολέμονο σιγά-σίγα να μη μας κόψει και να έρθει το αυγολέμονο στη θερμοκρασία του φαγητού, θα το ρίξουμε στη κατσαρόλα θα ανάψουμε τη φωτιά και θα αφήσουμε να πάρει μία βράση.


ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

ΚΑΙ

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!

Το μοιρολόι της Παναγιάς απ' τα Στύρα

Γράφει η κ. Σοφία Μούτσου - τ. Δήμαρχος Στυρέων

Το μοιρολόι αυτό έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια στην παράδοση των Στύρων και των γύρω χωριών και τραγουδιέται ακόμα και σήμερα από τις γυναίκες - μυροφόρες που μοιρολογούν τον Χριστό στον Επιτάφιο αμέσως μετά την Αποκαθήλωση.

Οπως αναφέρεται εδώ το έχει καταγράψει ο Χαράλαμπος Φαράντος στο έργο του "Τα νεκροταφεία και τα νεκρικά έθιμα της περιοχής Καβοντόρου της Εύβοιας : Αμυγδαλιά" και περιελήφθη από την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών στον τόμο Κ εκδ. 1975 του Αρχείου Ευβοϊκών Μελετών.

Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα

σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.

Σήμερα βγάλαν τη βουλή οι άνομοι Εβραίοι

για να σταυρώσουν το Χριστό των πάντων βασιλέα

Η Παναγιά σαν τ' άκουσε έπεσε και λιγώθη,

σταμνιά νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο

και τρία με  ροδόσταμα για να της έρθει ο νους της.

Και σαν της ήρθ' ο λογισμός και σαν της ήρθ' ο νους της

ζητεί μαχαίρι να σφαχτεί, φωτιά να πα να πέσει,

ζητά γκρεμό να γκρεμιστεί για το μονογενή της.

Ανοιξε πόρτα του σπιτιού και πόρτα του Πιλάτου.

Κι η πόρτα από το φόβο της άνοιξε μοναχή της.

Τηρά δεξιά, τηρά ζερβά, κανέναν δεν γνωρίζει.

Τηρά και πιο παράμερα βλέπει τον Αγιο Γιάννη.

Αγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και Βαπτιστή του Γιού μου,

μην είδες τον υγιόκα μου και σε το δάσκαλό σου;

Βλέπεις εκείνο το γυμνό, τον παραπονεμένο,

οπού φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι;

Εκείνος είν' ο γιόκας σου και με ο δάσκαλός μου.

Η Παναγιά σαν τ' άκουσε κοντά του πλησιάζει.

Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δεν μου μιλάς παιδί μου;

Κι ο γιος της πάνω στο σταυρό απόκριση της δίνει:

Τι να σου πω μανούλα μου που διάφορο δεν έχεις.

Μόνο το μέγα Σάββατο, κοντά στο μεσονύχτι

που θα λαλήσει ο πετεινός και θα σβηστούνε τ' άστρα,

τότε και σε μανούλα μου θα γειάνουν οι πληγές σου.

Την Κυριακή πρωί πρωί, σαν πουν Χριστός Ανέστη,

τότε και συ μανούλα μου θάχεις χαρές μεγάλες.

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η Γης, σημαίνουν τα επουράνια

σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες.

Οποιος το λέει σώζεται κι όποιος τ' ακούει αγιάζει 

κι όποιος το καλοφουγκραστεί Παράδεισο θα λάβει

Παράδεισο και λίβανο από τον Αγιο Τάφο 

Παραδοσιακά λαμπριάτικα κουλούρια

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων

(μια συνταγή απ ‘το τετράδιο μου)

ΥΛΙΚΑ
400 γρμ. Βούτυρο ή φυτίνη
½ κιλό ζάχαρη
6 αυγά( χώρια τους κρόκους από το ασπράδι)
½ ποτήρι γάλα
15 γρμ. Αμμωνία
Λίγο ξύσμα πορτοκάλι (προαιρετικά)
2 βανίλιες
Αλεύρι μαλακό όσο πάρουν(περίπου 1 ½ κιλό)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη 5-10’ να λιώσει η ζάχαρη και να αφρατέψει το μείγμα , ρίχνουμε έναν-έναν τους κρόκους το ξύσμα πορτοκάλι και τις βανίλιες, στο γάλα διαλύουμε την αμμωνία και προσθέτουμε στο μείγμα και ανακατεύουμε, χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα και διπλώνουμε σίγα-σιγά στο μείγμα με τη ζάχαρη, τέλος προσθέτουμε το αλεύρι λίγο-λίγο να γίνει μία ζύμη μαλακή αλλά να μην κολλάει στα χέρια μας. Αφήνουμε μισή ώρα στο ψυγείο να ξεκουραστεί. Πλάθουμε σε μικρές πλεξούδες, χτυπάμε ένα αυγό με λίγο γάλα και αλείφουμε τα κουλουράκια, ψήνουμε στους 180 βαθμούς στον αέρα μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.

Γίνονται πεντανόστιμα…… δοκιμάστε τα και θα με θυμηθείτε….. 

αυτή τη συνταγή τη φτιάχνω κάθε χρόνο εδώ και 20 χρόνια…..

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!!!!

Ετοιμάζουμε τα τσουρέκια του Πάσχα

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων

ΥΛΙΚΑ:

Για τη μαγιά:

60γρ. μαγιά νωπή
2 κουτ. σούπας ζάχαρη
Νερό χλιαρό

Για τη ζύμη:

8 κούπες τσαγιού αλεύρι για τσουρέκια(δυνατό)
1 κούπα μαργαρίνη 250gr.
3 αυγά μεγάλα
1 ¼ κούπας ζάχαρη
¾ κουτ. γλυκού μαστίχα κοπανισμένη
1 ½ κούπας γάλα φρέσκο πλήρες
2 κουτ. γλυκού μαχλέπι κοπανισμένο
Λίγη έξτρα μαργαρίνη

Διάλυμα αυγού για επάλειψη
Φιλέ αμυγδάλου
1 κόκκινο αυγό (προαιρετικά αν θέλουμε να το διακοσμήσουμε)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

1. Σε ένα μπολ βάζουμε τη μαγιά με τη ζάχαρη και διαλύουμε με το χλιαρό νερό. Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε για 5’-10’ να βγάλει φουσκάλες (να αφρίσει).
2. Σε μία κατσαρόλα λιώνουμε τη μαργαρίνη σε πολύ χαμηλή φωτιά. Αφού λιώσει καλά η μαργαρίνη προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε να λιώσει κι αυτή.
3. Σ ‘ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με το γάλα και τα προσθέτουμε στη μαργαρίνη. Η θερμοκρασία πρέπει να είναι χαμηλή.
4. Στον κάδο του μίξερ βάζουμε το αλεύρι, τη μαστίχα, το μαχλέπι και την ενεργοποιημένη μαγιά, προσθέτουμε το μίγμα του αυγού με τη μαργαρίνη και χτυπάμε με τον γάντζο για 10’ η ζύμη πρέπει να είναι αφράτη, βουτυράτη και να μην κολλάει στα χέρια.
5. Βουτάμε τα χέρια μας στην έξτρα μαργαρίνη που έχουμε λιωμένη και μαζεύουμε τη ζύμη από τον κάδο.
6. Βάζουμε σε ζεστό μέρος να τριπλασιαστεί σε όγκο. Περίπου για 2 ώρες. Όταν βυθίζουμε το δάχτυλο στην ζύμη και δεν έχει επαναφορά τότε είναι έτοιμη.
7. Όταν φουσκώσει φτιάχνουμε σε πλεξούδες και τοποθετούμε σε λαμαρίνες στρωμένες με λαδόκολλα να φουσκώσουν για μία ώρα.
8. Αφού φουσκώσουν χτυπάμε 1 αυγό με 1 κουταλιά ζάχαρη και 1 κουταλιά νερό και αλείφουμε καλά με το διάλυμα και πασπαλίζουμε με αμύγδαλο φιλέ, αφήνουμε για 15’ ακόμα και ψήνουμε.
9. Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180° C αντιστάσεις για 45’ περίπου ή στους 160° C αέρα για 45 λεπτά περίπου. 

Αφού κρυώσουν καλά τα τυλίγουμε με μεμβράνη για να διατηρηθούν μαλακά.


ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!!!!!

Παραβολές και ύμνοι της Μεγάλης Δευτέρας

Γράφει η κ. Σοφία Μούτσου - τ. Δήμαρχος Στυρέων

Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Τρίτης και μνημονεύουμε δύο παραβολές του Κυρίου, την παραβολή των Δέκα Παρθένων και αυτή των Ταλάντων. Και οι δύο συμβολίζουν τις αρετές που πρέπει να καλλιεργεί ο χριστιανός.

Παραβολή των 10 Παρθένων : 

Δέκα παρθένες βγήκαν να υποδεχθούν τον Νυμφίο κάποιο βράδυ. Κρατούσαν και οι δέκα από ένα λυχνάρι, όμως μόνο οι πέντε από αυτές είχαν φροντίσει να πάρουν και επιπλέον λάδι, σε περίπτωση που τους χρειαστεί. Αυτές οι πέντε ήταν οι σώφρονες, οι γνωστικές δηλαδή. Ο Νυμφίος άργησε όμως να έρθει και οι δέκα παρθένες κοιμήθηκαν. Αργά την νύχτα, μια φωνή ακούστηκε να λέει: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός». Τότε αυτές ξύπνησαν και έτρεξαν για να προϋπαντήσουν τον Νυμφίο. Στα λυχνάρια όμως το λάδι είχε καεί. Οι πέντε γνωστικές παρθένες, έβαλαν το επιπλέον λάδι που είχαν προβλέψει να πάρουν μαζί τους και πήγαν να Τον συναντήσουν. Οι υπόλοιπες πέντε όμως, οι Μωρές, οι άμυαλες δηλαδή, έχασαν την ευκαιρία αφού τα λυχνάρια τους ήταν σβηστά. Έτσι είναι, είπε ο Ιησούς, και η Βασιλεία των Ουρανών. Όποιος φροντίσει από πριν για την ψυχή του θα εισέλθει στο Βασίλειο του Νυμφίου.

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός...

Παραβολή των Ταλάντων: 

Κάποτε ένας άρχοντας θα πήγαινε ένα μακρινό ταξίδι. Πριν φύγει κάλεσε τους τρεις υπηρέτες του και τους έδωσε μερικά Τάλαντα, χρήματα δηλαδή. Στον πρώτο υπηρέτη έδωσε πέντε τάλαντα. Στον δεύτερο έδωσε δύο ενώ στον τρίτο έδωσε ένα τάλαντο. Όταν γύρισε από το ταξίδι, κάλεσε ξανά τους υπηρέτες του και ζήτησε να του πουν τι είχαν κάνει με τα χρήματα που τους είχε δώσει. Ο πρώτος μετά από σκληρή εργασία είχε καταφέρει να διπλασιάσει το αρχικό ποσόν, και επέστρεψε στον κύριο του δέκα τάλαντα. Το ίδιο είχε κάνει και ο δεύτερος και έτσι κατάφερε να επιστρέψει τέσσερα τάλαντα. Ο τρίτος όλο το διάστημα της απουσίας του κυρίου του, δεν εργάστηκε καθόλου. Και όχι μόνο αυτό αλλά ένιωθε και αδικημένος επειδή είχε πάρει μόνο ένα τάλαντο. Έτσι επιστρέφοντας αυτό το τάλαντο κατηγόρησε τον άρχοντα, για την αδικία που είχε υποστεί. Ο άρχοντας τότε πήρε αυτό το τάλαντο και το έδωσε στον πρώτο μαζί με τα άλλα δέκα. Με την παραβολή αυτή, ο Ιησούς δίδαξε ότι οι άνθρωποι πρέπει να καλλιεργούν τα χαρίσματα που τους δίνει ο Θεός, όχι μόνο για το δικό τους καλό αλλά και για το καλό του συνόλου.

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται - Μητρόπολη Αθηνών 

πρωτοψάλτης Περιστέρης

Κυριακή των Βαϊων, συμβολισμοί της ορθόδοξης εκκλησίας και κατάλυση της νηστείας.

Γράφει η κ. Σοφία Μούτσου - τ. Δήμαρχος Στυρέων


Σήμερα Κυριακή των Βαϊων ξεκινά ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα. Ξεκινούν τα Αγια Πάθη του Χριστού και οι χριστιανοί προετοιμάζονται ψυχικά και σωματικά μέσα από τις ακολουθίες της εκκλησίας, τη νηστεία και την προσευχή να φθάσουν στην κορύφωση των ημερών αυτών, την Ανάσταση.
Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας οι μέρες αυτές είναι για τους πιστούς μια πνευματική ανάβαση με στόχο μέσα από τη συμμετοχή στο Θείο Πάθος να φθάσουν στην ψυχική ανάσταση.

Η Βαϊφόρος 

Η Κυριακή των Βαϊων μνημονεύει την θριαμβευτική είσοδο του Ιησού από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα "επί πώλου όνου" όπου το πλήθος τον υποδέχθηκε "μετά βαϊων και κλάδων" δηλαδή κλαδιά φοινίκων και δάφνης φωνάζοντας "Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ"και σε ανάμνηση αυτού προσφέρονται σήμερα στην εκκλησία τα "βάγια" τα οποία στην παράδοσή μας συμβολίζουν την εορταστική ατμόσφαιρα και τη χαρά.
Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.
Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.
Παραδοσιακά τα βάγια που παίρνουν οι πιστοί από τις εκκλησίες φυλάσσονταν στο σπίτι και τα χρησιμοποιούσαν άλλοτε για την προστασία από διάφορες ασθένειες (τα έκαιγαν ως λιβάνι) είτε για να φέρουν κάρπισμα των χωραφιών και ευγονία στις νεόνυμφες γυναίκες.
Από σήμερα το βράδυ αρχίζει η Ακολουθία του Νυμφίου και καθημερινά παρακολουθούμε στις βραδυνές Ακολουθίες τον όρθρο της ημέρας που ακολουθεί.
Το περίφημο τροπάριο "Τον Νυμφώνα σου βλέπω Σωτήρ μου" είναι γνωστό σε όλους και ψάλλεται τις τρείς πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας από την Κυριακή των Βαϊων, δηλαδή τον Ορθρο της Μεγάλης Δευτέρας μέχρι τον Ορθρο της Μεγάλης Τετάρτης". Ο Ιησούς ως νυμφίος (γαμπρός) εισέρχεται εις τον οίκον όπου τελείται ο γάμος και ακολουθεί στον Ορθρο της Μεγάλης Τρίτης η παραβολή των 10 παρθένων για την οποία θα μιλήσουμε αύριο.

Σήμερα Κυριακή των Βαϊων η Εκκλησία στον Ορθρο της Μεγάλης Δευτέρας μνημονεύει δύο σημαντικές παραβολές με ιδιαίτερο πνευματικό νόημα. Πρόκειται για την παραβολή του "Ιωσήφ του Παγκάλου" (πάγκαλος = παν + καλός) που προεικονίζει τον Ιησού Χριστό και την παραβολή της "ξηρανθείσης συκής" που συμβολίζει την έλλειψει πνευματικών καρπών.

Ας δούμε πιο αναλυτικά τις παραβολές αυτές, την ιστορία και τον συμβολισμό τους.
Οσα αναφέρονται εδώ έχουν ληφθεί από τον Ορθόδοξο Συναξαριστή για την πιστότητα των θεολογικών θεμάτων.
Γράφει λοιπόν ο Ορθόδοξος Συναξαριστής για τον Ορθρο της Μεγάλης Δευτέρας :

Ο πάγκαλος Ιωσήφ ρίπτεται υπό των αδελφών εις λάκον

Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε την ανάμνησή του.
Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έρριξαν σ' ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους χρησιμοποιώντας ένα ματωμένο ρούχο ότι δήθεν τον κατασπάραξε κάποιο θηρίο. Στη συνέχεια τον πούλησαν για τριάντα αργύρια σε εμπόρους, οι οποίοι τον ξαναπούλησαν στον αρχιμάργειρα του βασιλιά της Αιγύπτου, τον Πετεφρή. Ο Ιωσήφ ήταν πανέμορφος και τον ερωτεύθηκε η γυναίκα του Πετεφρή, που θέλησε να τον παρασύρει σε ανήθικη πράξη βιαίως. Μόλις εκείνη έπιασε τον Ιωσήφ, εκείνος άφησε στα χέρια της το χιτώνα του και έφυγε. Εκείνη από το θυμό της τον συκοφάντησε στο σύζυγό της, ότι δήθεν αυτός επιτέθηκε εναντίον της με ανήθικους σκοπούς. Ο Πετεφρής την πίστευσε και φυλάκισε τον Ιωσήφ.
Κάποτε όμως ο Φαραώ, ο βασιλιάς της Αιγύπτου, είδε ένα παράξενο όνειρο και ζήτησε έναν εξηγητή. Με το φωτισμό του Θεού, μόνο ο Ιωσήφ μπόρεσε να το εξηγήσει. Ότι θα έλθουν στη χώρα του επτά χρόνια ευφορίας και επτά ακαρπίας και πείνας. Ενθουσιάσθηκε ο Φαραώ από τη σοφία του και τον έκανε γενικό άρχοντα, σαν πρωθυπουργό. Ο Ιωσήφ διαχειρίσθηκε άριστα την εξουσία και φρόντισε στα δύσκολα χρόνια της πείνας όλο το λαό. Με αφορμή τη διανομή του σιταριού, φανερώθηκαν τ' αδέλφια του που τον είχαν φθονήσει. Εκείνος δεν τους κράτησε κακία, αντίθετα τα προσκάλεσε μόνιμα στην Αίγυπτο μαζί με τους γονείς.
Αυτός λοιπόν αποτελεί προεικόνιση του Χριστού, διότι και Αυτός, αγαπητός γιός του Πατέρα, φθονήθηκε από τους ομοφύλους Του Ιουδαίους, πουλήθηκε από το μαθητή Του για τριάντα αργύρια και κλείσθηκε στο σκοτεινό λάκκο, τον τάφο.

Επίσης, σήμερα μνημονεύουμε και την άκαρπο συκή, την οποία καταράσθηκε ο Κύριος και ξεράθηκε αμέσως. Συμβολίζει τόσο τη Συναγωγή των Εβραίων, η οποία δεν είχε πνευματικούς καρπούς, όσο και κάθε άνθρωπο που στερείται πνευματικών καρπών, αρετών. Έδειξε ο Κύριος τη δύναμή Του στο άψυχο δένδρο και ποτέ πάνω σε άνθρωπο, για να δείξει ότι δεν έχει μόνο δύναμη να ευεργετεί, αλλά και να τιμωρεί.
Η υμνογραφία αναφέρεται σήμερα στα δύο παραπάνω θέματα, αλλά και επί πλέον στο θέμα της πορείας του Κυρίου προς το Πάθος. Από το τροπάριο: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται...» οι ακολουθίες της Μ. Δευτέρας έως Τετάρτης λέγονται και «Ακολουθίες του Νυμφίου».



Σήμερα Κυριακή των Βαϊων, παρότι βρισκόμαστε στην καρδιά της Μεγάλης Σαρακοστής, γίνεται "κατάλυσις" της νηστείας και τρώμε ψάρι.