Σταφύλι γλυκό κουταλιού

Από την κ. Σοφία Τσιμπίδη - Αγιος Ιωάννης Αλιβερίου

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό σταφύλια χωρίς κουκούτσια

1/2 κιλό ζάχαρη

2 βανίλιες 

Χυμό 1 λεμονιού 

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Παίρνουμε από το σταφύλι τις μεγάλες και καθαρές ρόγες. Τις πλένουμε καλά και τις ρίχνουμε σε κατσαρόλα με τη ζάχαρη. Αφήνουμε περίπου 2 ώρες σκεπασμένο να κατεβάσει τα ζουμιά του και μετά το βάζουμε να βράσει για 10 λεπτά περίπου.  

Το σβήνουμε και το βάζουμε στην άκρη μέχρι την επόμενη μέρα, οπότε το ξαναβράζουμε. Βλέπουμε το σιρόπι μας αν έχει δέσει και αφού ρίξουμε τις βανίλιες και το χυμό λεμονιού το αφήνουμε να πάρει ακόμα μια βράση. Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το φυλάμε ζεστό, αλλά όχι καυτό, σε αποστειρωμένα βάζα. 

Δείτε την προετοιμασία του γλυκού στον σύνδεσμο :

https://www.facebook.com/video.php?v=329353450570635

Μυστικά : 

• Αν το γλυκό δεν πρόκειται να καταναλωθεί γρήγορα και θέλουμε να το διατηρήσουμε για καιρό πρέπει να φροντίσουμε να γίνει πιο σφιχτό το σιρόπι. Στην περίπτωση αυτή το σιρόπι θα σκουρήνει περισσότερο. 
• Τα βάζα με το γλυκό που ανοίγουμε τα διατηρούμε στο ψυγείο

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Μουστοκούλουρα αφράτα και νόστιμα

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων

Υλικά
2 ποτήρια μούστο
2 ½ ποτήρια λάδι
2 ποτήρια ζάχαρη
2 μπέκιν πάουντερ
2 κουταλιές της σούπας κοφτές σόδα
1 ποτήρι κρασιού κονιάκ
½ κουταλάκι του γλυκού γαρίφαλο
1 ½ κουταλάκι του γλυκού κανέλα
Αλεύρι μαλακό όσο πάρουν

Εκτέλεση
Σε μία λεκάνη ανακατεύουμε τον μούστο,το λάδι και την ζάχαρη μέχρι να λιώσει λίγο. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά ένα-ένα και στο τέλος το αλεύρι. Φτιάχνουμε μια μαλακή ζύμη να μην κολλάει στα χέρια και την αφήνουμε για μισή ώρα να ξεκουραστεί.
Πλάθουμε κουλουράκια σε διάφορα σχήματα της αρέσκειάς μας και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!!!!
Υ.Γ. Αν θέλουμε την ώρα που θα τα πλάθουμε να τα κυλήσουμε πάνω σε σουσάμι. Γίνονται πολύ ωραία!!!!!

Το στιφάδο της Παναγιάς στον Οξύλιθο

Από την κ. Πίτσα Χωριανοπούλου - Οξύλιθος

Παραμονή της Παναγιάς στον Οξύλιθο !!

Το στιφάδο προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη τύφος που σημαίνει ατμός. Δεν υπάρχουν παραπάνω αναφορές για το πώς ή το που ξεκίνησε η συνταγή. Υπάρχουν ωστόσο αναφορές σε

έθιμα που αφορούν το στιφάδο:

Σε ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της Εύβοιας, Στον Οξύλιθο, κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου μαγειρεύουν 7 τόνους στιφάδο! Εκεί κάθε χρόνο γιορτάζει ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Οξυλίθου, μια βυζαντινή εκκλησία στην οποία φυλάσσεται και η ομώνυμη εικόνα.

Σύμφωνα με ην παράδοση η εικόνα βγήκε στην παραλία των Πετριών από την θάλασσα. Οι κάτοικοι την τοποθέτησαν σε κάποιον ναό που όμως δεν ήταν αφιερωμένος στην Παναγία. Μετά από λίγες ημέρες η εικόνα βρέθηκε δίπλα στο εκκλησάκι του Οξυλίθου, κάτω από ένα δένδρο, το οποίο υπάρχει ακόμα. Το πανηγύρι που γίνεται κάθε χρόνο σε ανήμερα 15 Αυγούστου, είναι πολύ γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Μετά την Λειτουργία μαζεύονται στο περίβολο της εκκλησίας όπου μπαίνουν στη φωτιά 230 καζάνια στα οποία μαγειρεύεται το πατροπαράδοτο στιφάδο με μοσχαρίσιο κρέας και φυσικά τα κρεμμύδια. Στην διαδικασία παίρνει μέρος όλο το χωριό και εργάζονται με βάρδιες για αρκετές ημέρες καθώς το πανηγύρι αποτελεί το μεγάλο γεγονός της χρονιάς. Μαζεύονται χιλιάδες επισκέπτες από την Αθήνα και άλλες περιοχές της Ελλάδας για να δούνε και να δοκιμάσουν το στιφάδο. 

Μερικές ακόμα πληροφορίες από την κ. Νατάσα Δεμερτζή :

Μερικές σημαντικές λεπτομέρειες:
1. Τόσα χρόνια καθαρίζονται χιλιάδες κιλά κρεμμύδια για το στιφάδο της Παναγίας. Δεν έχει τρέξει ποτέ ούτε ένα δάκρυ!!!
2. Μόλις ετοιμαστεί το φαγητό και το ευλογήσει ο Δεσπότης ή ο αντιπρόσωπός του και πριν αρχίσει η διανομή στους πανηγυριώτες, στέλνουν πρώτα σε όσους βρίσκονται στα σπίτια και δεν έχουν κατεβεί στο πανηγύρι λόγω ασθένειας ή πένθους.
3. Η διανομή γίνεται από παρέα σε παρέα. Όλοι κάθονται στην τραπεζαρία τους (τσιμεντένια ή σιδερένια ) και περιμένουν υπομονετικά να περάσει το καζάνι. Δε δημιουργούνται ούτε ουρές, ούτε συνωστισμός. (Μεταξύ μας παλιότερα μου άρεσε περισσότερο που στρώναμε και καθόμασταν κάθε οικογένεια-σόι κατάχαμα, κάτω από την ελιά του σογιού.)
4. Μετά το φαγητό μοιράζουν και κρασάκι!
5. Στιφάδο με τέτοια γεύση ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!!!!

Αρνάκι στις κληματόβεργες

από την κ. Σοφία Μούτσου - τ. δήμαρχο Στυρέων 

Μια από τις πολύ νόστιμες παραδοσιακές συνταγές είναι το αρνάκι στις κληματόβεργες. Με τον τρόπο αυτό το κρέας ψήνεται καλύτερα και αποκτά μια κριτσανιστή, υπέροχη πετσούλα να γλύφετε και τα δάχτυλά σας.

Αν έχετε παλιό παραδοσιακό ξυλόφουρνο η γεύση του ψητού σας θα είναι ανεπανάληπτη. Για να είναι το αρνί ολόκληρο και να μη σπάσει σε μερίδες πρέπει να έχουμε μια μεγάλη λαμαρίνα του φούρνου.

ΥΛΙΚΑ

1 αρνί ολόκληρο

5-6 ζουμερά λεμόνια

2 κ.σ. αλάτι

2 κ.σ. ρίγανη

πιπέρι

Οδηγίες:

(Αν έχουμε ξυλόφουρνο τον καίμε καλά και αφήνουμε να πυρώσει. 

Αν χρησιμοποιήσουμε το φούρνο της κουζίνας μας τον προθερμαίνουμε στους 220 βαθμούς).

Χτυπάμε καλά το χυμό λεμόνι, με το αλατοπίπερο και τη ρίγανη, προσθέτοντας και λίγο νεράκι.

Χαράζουμε με ένα κοφτερό μαχαιράκι το κρέας σε διάφορα σημεία και ρίχνουμε αλατοπίπερο.

Στη μεγάλη λαμαρίνα μας φτιάχνουμε μια βάση από κληματόβεργες πάνω στην οποία θα τοποθετηθεί το αρνί. Ρίχνουμε πάνω στο αρνάκι ρίγανη και λίγο ακόμα αλατοπίπερο. 

Βάζουμε το ψητό στο φούρνο και υπολογίζουμε ότι θέλει 40-45 λεπτά ψήσιμο για κάθε 1/2 κιλό κρέας. 

Στον ξυλόφουρνο η θερμοκρασία πέφτει σιγά σιγά μόνη της. Στην κουζίνα μας πρέπει να χαμηλώσουμε τη φωτιά στους 180 βαθμούς μετά την πρώτη ώρα. 

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Μ

Ψήνουμε Φαγκρί στα κάρβουνα της ψησταριάς μας

Από τον κ. Γιώργο Μαλλιώρα  http://www.afoi-malliora.gr/forum/30----/529-bbq-----.html

ΨΗΝΟΝΤΑΣ ΦΑΓΚΡΙ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΣΤΗΝ ΨΗΣΤΑΡΙΑ ΜΑΣ Το ψήσιμο ενός μεγάλου ψαριού στα κάρβουνα στην ψησταριά μας είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, αλλά το  αποτέλεσμα θα μας ανταμείψει σίγουρα. τα ψάρια στην σχάρα για τους περισσότερους είναι μια δύσκολη  υπόθεση, συνήθως κολλάνε στην σχάρα και μπορεί να διαλυθούν. Όταν πρόκειται για μεγάλο ψάρι τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο, γιατί θέλει χρόνο να ψηθεί και πολλές φορές γύρισμα.  Παρακάτω θα σας δείξω πώς να ψήσετε μεγάλα ψάρια στην ψησταριά σας. Διάλεξα να ψήσω φαγκρί 600-700 γρ.   τα ψάρια δεν θέλουν πολλά-πολλά μπαχαρικά και μυρωδικά, όπως τα κρέατα.  Για το φαγκρί χρησιμοποίησα αλάτι και φρέσκο δενδρολίβανο. ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ Ψάρια φαγκρί 600-700 γρ. το ένα Αλάτι Δενδρολίβανο Ελαιόλαδο Λεμόνι Κάρβουνα για το ψήσιμο ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ Πριν ανάψουμε την φωτιά στην ψησταριά μας για να ψήσουμε, καθαρίζουμε καλά τα ψάρια και τα αφήνουμε να  στραγγίσουν καλά. Αλατίζουμε την κοιλιά του ψαριού και βάζουμε μέσα δυο κλωναράκια δενδρολίβανο.  Σκεπάζουμε τα ψάρια και πάμε στην ψησταριά μας να ανάψουμε την φωτιά. ΑΝΑΜΜΑ ΦΩΤΙΑΣ Στην ψησταριά μας, μέσα στην ειδική σκάφη ψησίματος τοποθετούμε τα κάρβουνα σε σωρό. Στην κορυφή  βάζουμε βαμβάκι εμποτισμένο με οινόπνευμα. Ανάβουμε φωτιά, σε 25-30 λεπτά τα κάρβουνα θα είναι έτοιμα.  Με αυτόν τον τρόπο που περιγράφω, για να ανάψετε τα κάρβουνα στο μπάρμπεκιου, θα διαπιστώσετε πως τα  κάρβουνα ανάβουν ανάποδα, από πάνω προς τα κάτω. Εύκολα, γρήγορα, χωρίς καπνό. Όταν-λοιπόν- τα κάρβουνα έχουν γίνει τα απλώνουμε στην ψησταριά μας και μειώνουμε την ένταση της θερμότητας  ρίχνοντας στάχτη πάνω στα κάρβουνα. Τα ψάρια και ειδικά τα μεγάλα θέλουν σιγανή φωτιά για να ψηθούν σωστά. Τοποθετούμε την σχάρα ψησίματος στην ψησταριά πάνω απ’ τα κάρβουνα. Η σχάρα πρέπει να είναι ανοξείδωτη και καθαρή, πριν την χρησιμοποιήσουμε. Για να μην μας κολλήσουν τα ψάρια στην σχάρα δεν πρέπει να  αφήσουμε την σχάρα να κάψει, μπορούμε να την λαδώσουμε πριν βάλουμε τα ψάρια, τέλος αλατίζουμε τα ψάρια  εξωτερικά πριν τα βάλουμε στην σχάρα. η πιο σημαντική ενέργεια που πρέπει να κάνουμε συνέχεια σε όλη την  διάρκεια του ψησίματος, είναι να ανασηκώνουμε ελαφρά τα ψάρια απ’ την σχάρα, βοηθάει να μην μας κολλήσουν. Γυρίζουμε πολλές φορές τα ψάρια και απ’ τις δύο μεριές μέχρι να ψηθούν καλά. Μόλις ροδίσουν τα απομακρύνουμε απ’ την σχάρα. πασπαλίζουμε με φρέσκο ψιλοκομμένο δενδρολίβανο και  περιχύνουμε με λαδολέμονο. Σερβίρονται ζεστά, συνοδεύονται με πλούσια σαλάτα εποχή! Απολαύστε τα με κρύο λευκό κρασί!

Πράσινη κολοκυθόπιτα της Κατερινιώς

Από την κ. Κατερινιώ Κακαβά

ΥΛΙΚΑ:
3 κούπες κολοκυθάκια ψιλοκομμένα σε κύβους
1 κούπα αλεύρι farin up
½ κούπα λάδι
1 κούπα κρεμμύδι επίσης ψιλοκομμένο
1 κούπα διάφορα τυριά (γραβιέρα, κεφαλοτύρι, φέτα)
αρκετό μαϊντανό και δυόσμο
λίγη ρίγανη
αλάτι, πιπέρι
4 αυγά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά και τα αφήνουμε για λίγο να σταθούν. Τα βάζουμε σε βουτυρωμένο και μετά αλευρωμένο ταψί και ψήνουμε στους 180ο C μέχρι να ροδίσει καλά.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Ψωμί με προζύμι της Φιλιώς

Από την κ. Φιλιώ Γιαννακάρη 

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό αλεύρι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
600 ml χλιαρό νερό
προζύμι

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Βγάζουμε το προζύμι από το ψυγείο και αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου. Στο μεταξύ κοσκινίζουμε το αλεύρι σε μια λεκάνη, προσθέτουμε το αλάτι και κάνουμε μια λακκούβα στη μέση.
Σε ένα μπολ διαλύουμε το προζύμι με λίγο από το νερό και το βάζουμε στη λεκάνη. Προσθέτουμε το υπόλοιπο νερό και ζυμώνουμε καλά για περίπου 15 λεπτά ώστε να έχουμε μια εύπλαστη ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια. Παίρνουμε ένα κομμάτι από το ζυμάρι, περίπου όσο ένα πορτοκάλι, και το τυλίγουμε σε ένα αλευρωμένο πετσετάκι, αυτό θα είναι το προζύμι μας για την επόμενη φορά που θα ζυμώσουμε.
Πλάθουμε την υπόλοιπη ζύμη σε ένα καρβέλι το οποίο βάζουμε σε ταψί Νο 30 στρωμένο με λαδόκολλα. Σκεπάζουμε καλά με καθαρή πετσέτα και βάζουμε σε ζεστό μέρος τυλιγμένο με κουβέρτες να "ανέβει". Το ίδιο κάνουμε και με το κομμάτι ζυμαριού που κρατήσαμε για προζύμι. Όταν "ανέβει", περίπου μετά από 8 ώρες, με το δάχτυλό μας κάνουμε μια τρυπούλα στη μέση και το βάζουμε να ψηθεί σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς. Ψήνουμε για 1 περίπου ώρα. Για να καταλάβουμε ότι έχει ψηθεί, το χτυπάμε με το χέρι μας από κάτω και αν κάνει έναν υπόκωφο θόρυβο σημαίνει ότι είναι έτοιμο.
Το κομμάτι το ζυμάρι που κρατήσαμε για προζύμι το βάζουμε σε ένα τάπερ με λίγο ελαιόλαδο και αλάτι από πάνω. Το βάζουμε στο ψυγείο μέχρι την επόμενη φορά που θα ξαναζυμώσουμε.

Σημείωση: Η τρυπούλα στη μέση γίνεται για να μην φουσκώσει η κόρα και κάνει κενό από κάτω

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο

Από την κ. Σοφία Μούτσου τ. δήμαρχο Στυρέων

Το περίφημο γλυκό τριαντάφυλλο της γιαγιάς μου ήταν κάτι για το οποίο καμάρωνε ολόκληρη η οικογένεια. Ηταν εκπληκτικά αρωματικό, μοναδικά γευστικό διότι έτρωγες λουλούδι με ολόκληρα αρωματικά πέταλα, σιρόπι κόκκινο βελούδινο και για πολλή ώρα η γεύση του τριαντάφυλλου έμενε στο στόμα.

Οι νεώτερες θείες και ξαδέλφες όσο κι αν είχαν προσπαθήσει να της αποσπάσουν τη συνταγή δεν κατάφεραν ποτέ να την πάρουν ολόκληρη, πάντα κάποιο μυστικό κράταγε η γιαγιά μου.

Οι προσπάθειές τους και πιο ικανών μαγειρισσών μέσα στην οικογένεια να κάνουν γλυκό τριαντάφυλλο ίδιο με της γιαγιάς μου της Κασσιανής κατέληγαν πάντα στον ίδιο παρονομαστή. Ενα συνηθισμένο γλυκάκι που μπορούσες να βρεις παντού με ροζ εμφάνιση και σιροπάκι συνηθισμένο. Καμμιά σχέση με το τριαντάφυλλο της γιαγιάς μου, λέγανε στα οικογενειακά τραπέζια, μέχρι πια που το πήρανε απόφαση και σταματήσανε τις προσπάθειες...

Μια από τις καταπληκτικές μοναδικότητές της ήταν εκείνο το ανεπανάληπτο ΓΛΥΚΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ που σας παρουσιάζω σήμερα μαζί με τα μυστικά του, τουλάχιστον όσα μπόρεσα να ανακαλύψω κι εγώ γιατί όταν εκείνη έφυγε εγώ ήμουν 25 χρονών και κορόιδευα όλες αυτές τις ιστορίες μαγειρικής τέχνης. 

Τα μυστικά του βέβαια δεν τα είπε και δεν τα έγραψε ποτέ .... 

Αλλά κάποια μέρα, πριν ένα χρόνο είπα : "θα κάνω το γλυκό τριαντάφυλλο της γιαγιάς " και ήμουν βέβαιη ότι θα το πετύχω μια χαρά γιατί οι παιδικές μνήμες, οι μυρωδιές και οι γεύσεις έχουν το δικό τους δρόμο που οδηγεί κατευθείαν από την καρδιά στο μυαλό και το κάνουν να λειτουργεί με ακρίβεια ρολογιού. 

Προσπάθησα λοιπόν να θυμηθώ ακριβώς τι έκανε εκείνη όταν ανασκουμπωνόταν στην κουζίνα για να το φτιάξει και μοσχοβολούσε το σπίτι και 2 τετράγωνα γύρω. 

Το μεγάλο μυστικό δεν θα το βρείτε σε συνταγές που μιλάνε για ροζ τριαντάφυλλα, για τόση ζάχαρη, τόσο νερό.....

Το μεγάλο μυστικό είναι τα πολλά αρωματικά τριαντάφυλλα με βελούδινα πέταλα. Πολύ αρωματικά και πολύ βελούδινα. Τέτοια είχαμε στον κήπο μας και τέτοια χρησιμοποιούσε.....Αράντιστα και φροντισμένα με αγάπη και φυσικό τρόπο.

Δοκίμασα λοιπόν διάφορα τριαντάφυλλα. Πήρα μάλιστα και τριανταφυλλιές ροζ εκατόφυλλες από ειδικό φυτώριο για να ακολουθήσω κατά γράμμα τις συνταγές που έβλεπα. 

Ανασκουμπώθηκα κι εγώ κι έφτιαχνα γλυκό τριαντάφυλλο έτσι...κι αλλιώς...

Εκείνο που έφτιαξα μόνο με αρωματικά ροζ τριαντάφυλλα όπως λένε όλες οι συνταγές βγήκε ένα όμορφο γλυκάκι αλλά η γεύση και το άρωμά του υστερούσαν πολύ από εκείνο που έφτιαχνε η γιαγιά μου.

Χρειάστηκε να προσθέσω 2 σταγόνες κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής στο άχρωμο σιροπάκι του και όσο ήταν ζεστό σαν να πίκριζε λίγο. Μετά κάπως συνήλθε και κρύο πια θύμιζε τριαντάφυλλο.

Ετσι αποφάσισα να δοκιμάσω βελούδινα κόκκινα, κίτρινα, ροζ και πορτοκαλί του κήπου μας, όλα πολύ αρωματικά με ωραία σαρκώδη πέταλα. Αμέσως φάνηκε η διαφορά, στο άρωμα και στους αρωματισμένους υδρατμούς που τύλιξαν το σπίτι, στον τρόπο που έδενε το γλυκό, στο τελικό αποτέλεσμα. Καθόλου ανάγκη για πρόσθετο χρώμα. Κατακόκκινο το σιρόπι του και βελούδινο. Εγινε ....απλά υπέροχο και 100% της γιαγιάς μου. Η γεύση του τριαντάφυλλου μένει να αρωματίζει το στόμα για ώρα....

Ξεκλείδωσα λοιπόν το μυστικό της; Μάλλον...

Αυτό το αρωματικό γλυκό τριαντάφυλλο μπορούμε να το φτιάξουμε οποιαδήποτε εποχή έχει αρωματικά τριαντάφυλλα ακόμα και τον Νοέμβρη όπως έφτιαξα το δικό μου χειμωνιάτικο και φυσικά θα το επαναλάβω τώρα που θα ξανανθίσουν σε λίγο οι τριανταφυλλιές μας....

Το μυστικό λοιπόν όπως σε όλα τα πράγματα είναι η πρώτη ύλη. Και η πρώτη ύλη εδώ είναι τα τριαντάφυλλα. Διαλέγετε και παίρνετε !!!
Οσοι φίλοι έχουν μεράκι μ'αυτά τα πράγματα θα χαρούν πολύ, πιστεύω, να φτιάξουν αυτό το τόσο ιδιαίτερο και τόσο δυσεύρετο γλυκό που εκτός από όμορφο και νόστιμο είναι και εξαιρετικά ωφέλιμο για την υγεία μας καθώς έχει όλες τις ευεργετικές ιδιότητες του τριαντάφυλλου.

Οι γλυκοθήκες της γιαγιάς μου λοιπόν γέμισαν με τριαντάφυλλο και σας περιμένουν για ένα γλυκό κέρασμα.

Η συνταγή μου :

Να το υπέροχο μπουκέτο που έγινε τελικά γλυκό τριαντάφυλλο. Ωραία τριαντάφυλλα που υπήρχαν σε αφθονία και τα είχε δροσίσει η πρωϊνή βροχή στον κήπο. Μάζεψα με προσοχή κόκκινα βελούδινα, κίτρινα, πορτοκαλί και ρόζ με υπέροχο άρωμα κόβοντάς τα κανονικά με κλαδευτήρι ώστε να μην πληγώσω το φυτό.

Αφαίρεσα τα ροδοπέταλα με προσοχή και τα έβαλα σε ένα ειδικό σκεύος πλυθούν και να στεγνώσουν με φυγοκέντρηση. Προσοχή παίρνω μόνο τα ροδοπέταλα και όχι τους στήμονες κλπ. Βγήκαν περίπου 250 γραμμάρια.
Αν δεν έχετε το ειδικό σκεύος μπορείτε να τα πλύνετε απαλά σε λεκάνη και να τα αφήσετε να στεγνώσουν σε πετσέτα...Μην τα πιέζετε για να διατηρηθούν.



Εν συνεχεία τα έβαλα σε βαθειά και φαρδειά κατσαρόλα με περίπου 300 γραμμάρια ζάχαρη λευκή. Οι συνταγές λένε παραπάνω ζάχαρη αλλά εμείς δεν τρώμε πολύ γλυκά και άλλωστε η ποσότητα που έβαλα αποδείχτηκε πολύ καλή. Τα ανακάτεψα καλά με τη ζάχαρη τρίβοντάς τα απαλά μέσα στις παλάμες μου και τα άφησα να σταθούν για μια ώρα. Μπορείτε να τα αφήσετε και περισσότερο...Η ζάχαρη μουλιάζει και μαλακώνει τα ροδοπέταλα....



Εβαλα μετά την κατσαρόλα στο μάτι με 500 ml νερό να βράσει, ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα να μην κολλήσει γιατί το γλυκό αυτό δένει γρήγορα....



Χαμήλωσα τη φωτιά στο μισό και το άφησα να σιγοβράζει για 15-20 λεπτά περίπου και το σιρόπι άρχισε να δένει καλά. Το διαπιστώνετε όταν αρχίζει να μην τρέχει όταν το μαζεύουμε με την ξύλινη κουτάλα..Η φωτογραφία δείχνει πώς διαπιστώνουμε ότι το σιρόπι έχει δέσει σωστά.
Εν συνεχεία ρίχνουμε το χυμό μισού λεμονιού και αποσύρουμε από τη φωτιά αφού ανακατέψουμε καλά. Το γλυκό μας είναι έτοιμο !!!
Αν τυχόν ζαχαρώσει βάλτε το λίγο στη φωτιά προσθέτοντας λίγο νεράκι και αφήστε να πάρει μερικές βράσεις ακόμα.
Η γεύση του και το υπέροχο άρωμά του θα σας ενθουσιάσουν

Οι ασημένιες γλυκοθήκες της γιαγιάς Κασσιανής και το γλυκάκι τριαντάφυλλο
 που έμπαινε πάντα  σ' αυτές και μοσχοβολούσε όλο το σπίτι !!!

Η προσπάθεια με τα ροζ ροδοπέταλα μπορεί να μην έκανε υπέροχο γλυκό
αλλά μου έδωσε μια ωραία ιδέα για διακόσμηση του τραπεζιού !!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!!

Φράουλα γλυκό κουταλιού

Από την κ. Σοφία Μούτσου - τ. δήμαρχο Στυρέων
Η φράουλα είναι ένα υπέροχο αλλά ευαίσθητο φρούτο. Δίνει τέλειες μαρμελάδες και γίνεται καταπληκτικό γλυκό του κουταλιού. 
Δίνω εδώ δυο τρόπους παρασκευής του γλυκού κουταλιού, τον παραδοσιακό όπου το φρούτο βράζει μέσα στο σιρόπι του αλλά και άλλον έναν, πιο "ψαγμένο" όπου οι φράουλες καραμελώνουν μοναδικά και συνδυάζονται με πολλά επιδόρπια .......
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν με τις υπέροχες φράουλες !!!

Παραδοσιακός τρόπος παρασκευής

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό φράουλες γλυκιές αλλά σφιχτές
700 - 800 γραμ. ζάχαρη
1 φλιτζάνι νερό
¼ φλιτζάνι χυμό λεμονιού

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Πλένουμε και καθαρίζουμε τις φράουλες. Αφαιρούμε προσεκτικά τα κοτσανάκια τους και δεν πιέζουμε τα φρούτα για να μη μας λιώσουν, αφήνοντάς τα ολόκληρα.
Βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη και αμέσως μόλις αρχίσει αρχίσει να δένει ελαφρά το σιρόπι ρίχνουμε τις φράουλες και τις αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά περίπου. Ξαφρίζουμε συνεχώς για να μη σκουρύνει το σιρόπι τους και να είναι διαυγές.
Αφού μαλακώσουν οι φράουλες παρατηρούμε αν έχει δέσει το σιρόπι ελέγχοντας με το γνωστό τρόπο της σταγόνας σε ένα καθαρό πιατάκι. Αν η σταγόνα σταθεί στο πιατάκι το σιρόπι μας είναι έτοιμο. Τότε ρίχνουμε το χυμό λεμονιού, τις αφήνουμε να πάρουν ακόμα μια βράση και τις κατεβάζουμε από τη φωτιά. Το γλυκό μας είναι έτοιμο. 

Αν χρειάζεται κι άλλο δέσιμο βγάζουμε με μια τρυπητή κουτάλα τις φράουλες σε ένα μπωλ για να μη λιώσουν και συνεχίζουμε το βράσιμο του σιροπιού και κατόπιν ρίχνουμε μέσα τις φράουλες, το χυμό λεμονιού και συνεχίζουμε όπως προηγουμένως είπαμε.
Αφήνουμε το γλυκό μας να κρυώσει και το βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα στο ψυγείο. 

Διατηρείται πολύ !!!

Και ο πιο ... "ψαγμένος" τρόπος 

Αφού πλύνουμε και καθαρίσουμε τις φράουλες ως συνήθως προσέχοντας πάντα να μη χαλάσει το σχήμα τους τις απλώνουμε σε ένα μεταλλικό σκεύος και τις πασπαλίζουμε με ζάχαρη. Τις αφήνουμε να σταθούν για 1 ώρα. Ετσι οι φράουλες βγάζουν το χυμό τους που θα γίνει και το φυσικό τους σιρόπι.

Οπως είναι, μόνο με το χυμό τους και χωρίς να προσθέσουμε άλλο νερό, τις μεταφέρουμε σε κατσαρόλα και τις βάζουμε στη φωτιά με προσοχή για να μη μας λιώσουν. 

Μόλις αρχίσει να φουσκώνει και πριν βράσει αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει πολύ καλά για αρκετές ώρες σκεπασμένη με καθαρή πετσέτα.

Οσο περισσότερο αφήσουμε τις φράουλες να κρυώσουν τόσο καλύτερα γίνεται η χημική διεργασία της ζάχαρης με το φρούτο. Μπορούμε να περιμένουμε από 10-12 ώρες. 

Οταν συμπληρωθεί ο χρόνος αναμονής βγάζουμε προσεκτικά τις φράουλες και βάζουμε το ζουμί τους να βράσει μέχρι δέσει σε σιρόπι προσθέτοντας το χυμό λεμονιού. Οι παλιές νοικοκυρές έβαζαν και μια φλούδα από λεμόνι (σε κορδέλα η φλούδα και μόνο το κίτρινο). 

Οταν το σιρόπι δέσει προσθέτουμε τις φράουλες στο καυτό σιρόπι προσεκτικά και συνεχίζουμε το βράσιμο για 10 λεπτά ακόμα.    

Βάζουμε το γλυκό μας σε αποστειρωμένα βαζάκια όσο είναι ακόμα καυτό και τα αναποδογυρίζουμε για να κάνουν κενό αέρος.

Αυτά τα βαζάκια μόλις ανοιχτούν πρέπει να φυλάσσονται στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία !!!

Παραδοσιακή μαγειρίτσα

Από την κ. Τόνια Παλαμίδη - Κάρυστος 

Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή των Ορθοδόξων Χριστιανών και η πιο πλούσια σε έθιμα. Ένα από αυτά είναι και η μαγειρίτσα. Το Μεγάλο Σάββατο μετά την Ανάσταση όλες οι οικογένειες γυρίζουν σπίτι και στρώνουν το πασχαλινό τραπέζι που περιλαμβάνει τα κόκκινα αυγά και φυσικά την μαγειρίτσα. Μετά την νηστεία της σαρακοστής είναι το πρώτο πιάτο με κρέας που καταναλώνεται.
Η αλήθεια είναι ότι δεν αρέσει σε πολλούς γιατί περιέχει τα εντόσθια που δεν τα προτιμούν πολλοί. Είναι πολύ νόστιμη σούπα όμως και δεν είναι λίγοι αυτοί που την λατρεύουν και δεν την φτιάχνουν μόνο μια φορά το χρόνο.
Κάτι που δεν είναι εβραίος γνωστό είναι ο συμβολισμός της. Τα χορταρικά της συμβολίζουν τα πικρά χόρτα που έτρωγαν οι Εβραίοι προς ανάμνηση της σκλαβιάς τους από τους Αιγύπτιους. Το Πάσχα των Εβραίων είναι εθνική γιορτή. Πάσχα στα εβραϊκά σημαίνει έξοδος ή διάβαση. Οι Χριστιανοί γιορτάζουν την Ανάσταση του Χριστού και το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή.
Οι σαράντα μέρες της σαρακοστής που ξεκινάνε την Καθαρά Δευτέρα είναι η περίοδος προετοιμασίας για το Πάσχα. Σε αυτή την περίοδο οι χριστιανοί προετοιμάζουν τους εαυτούς τους για την Αγία μέρα της Ανάστασης. Οι 40 ημέρες νηστείας είναι μια άσκηση για το σώμα και το πνεύμα. Οι ημέρες αυτές είναι νηστεία για το κρέας και αμέσως μετά την Ανάσταση το πρώτο φαγητό που καταναλώνεται και που συμπεριλαμβάνει κρέας είναι η μαγειρίτσα.
Η μαγειρίτσα είναι ένα από τα λίγα φαγητά που φτιάχνοντε με συγκεκριμένο τρόπο και υλικά και δεν έχει πολύ “χώρο” για αλλαγές. Τα συστατικά λοιπόν της μαγειρίτσας είναι: φυσικά η συκωταριά και τα έντερα (αν και πολλοί τα αφαιρούν), μαρούλια (εδώ μπορεί να γίνει μια μικρή παραλλαγή και να χρησιμοποιήσεις χόρτα), φρέσκα κρεμμυδάκια, ρύζι (υπάρχουν πολλές συνταγές που δεν το περιέχουν, αυγά, λεμόνια και για μυρωδικά θέλει μόνο αλάτι, πιπέρι και άνηθο.
Ως προς τον τρόπο παρασκευής της τώρα, το πιο δύσκολο είναι το καθάρισμα των εντέρων. Κάτι που γίνεται από την προηγούμενη ημέρα. Τα βάζεις σε νερό μαζί με ξύδι και λεμόνι για να φύγει η άσχημη μυρωδιά και να ασπρίσουν. Την επόμενη ημέρα λοιπόν τα βάζεις κάτω από την βρύση και τα ξεπλένεις πολύ καλά. Τα ζεματίζεις και τα αφήνεις για λίγο να βράσουν. Έπειτα τα κόβεις σε μικρά κομματάκια. Σε μια κατσαρόλα με λίγο λάδι αφού τσιγαρίσεις το κρεμμύδι προσθέτεις τα κομματάκια από την συκωταριά και τα έντερα.
Ρίχνεις επίσης τα μαρούλια, αλάτι, πιπέρι και τον άνηθο. Τα αφήνεις να σιγοβράσουν σε χαμηλή φωτιά με λίγο νερό. Μόλις βράσουν τα υλικά προσθέτεις το ρύζι και συνεχίζεις το βράσιμο μέχρι να βράσει και αυτό.
Στη συνέχεια χτυπάς τα ασπράδια των αυγών μέχρι να γίνουν μαρέγκα και προσθέτεις και τους κρόκους. Συνεχίζεις το χτύπημα και συμπληρώνεις με τον χυμό λεμονιού. Με ένα κουτάλι προσθέτεις ζουμί από την μαγειρίτσα ενώ συνεχίζεις το χτύπημα γρήγορα για να μην κόψει το αυγολέμονο. Αφού έχεις προσθέσει αρκετό ζουμί ρίχνεις το αυγολέμονο στην κατσαρόλα και την κουνάς για να πάει παντού.
Ανά περιοχές τις Ελλάδας βέβαια υπάρχουν κάποιες μικρές παραλλαγές όπως στην Πάτρα που την φτιάχνουν άσπρη αυγολέμονο. Πολύ γνωστή όμως είναι και η στιλίκουρδα, η μαγειρίτσα που φτιάχνουν στην Κέρκυρα, στην οποία προσθέτουν άνηθο, μαϊντανό, σκόρδο και λευκό κρασί. Στη Θεσσαλονίκη προτιμούν να φτιάχνουν την μαγειρίτσα αποκλειστικά μόνο με συκωτάκια!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !

Αλευρόπιτα της Εφης

Από την κ. Σοφία - Εφη Λούκα - Ταβέρνα Η ΦΛΟΓΑ Αγιος Ιωάννης Αλιβερίου 

ΥΛΙΚΑ:
1 κούπα γάλα
1 κούπα αλεύρι
2 αυγά
150 - 200 γραμμ. φέτα
λίγο λάδι
αλάτι ( με προσοχή λόγω της φέτας)
πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Είναι απλή η εκτέλεση αυτής της πίτας. Ανάβουμε τον φούρνο στους 200', βάζουμε μέσα το ταψί να κάψει καλά.
Σ'ενα μπολ ρίχνουμε το γάλα, το αλεύρι, τα αυγά, το αλάτι, λίγο λάδι και το πιπέρι ανακατεύοντας καλά. Θρυμματίζουμε λίγο απο το τυρί και το ρίχνουμε στον χυλό και ανακατεύουμε πάλι καλά. Μόλις κάψει το ταψί μας το βγάζουμε απο τον φούρνο, ρίχνουμε περίπου ενα φλυτ. του καφέ λάδι και κατευθείαν τον χυλό μας. Πασπαλίζουμε την επιφάνεια μας με την υπόλοιπη φέτα. Ψήνουμε μέχρις ότου πάρει χρώμα περίπου 25-30'. Η ομορφιά αυτής της πίτας είναι να γίνει όσο το δυνατόν πιό λεπτή.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Πατατοκεφτέδες

Από την κ. Αναστασία Τζαχρήστου - Αγία Αννα Εύβοιας
Μια συνταγή που έκανε η γιαγιά Ταρσή κι εμείς παραφυλάγαμε ποιός θα πάρει τους πιο πολλούς

Υλικά
4 μεγάλες πατάτες πολύ καλά βρασμένες
3 αβγά
2 μεγάλα κρεμμύδια περασμένα στο μπλέντερ
3 φλιτζάνια αγνό παρθένο ελαιόλαδοδο
1 1/2 φλιτζάνι γάλα
3 κουταλιές της σούπας βούτυρο
2 φλιτζάνια κεφαλογραβιέρα πικάντικη
1 φλιτζάνι φρυγανιά
1 φλιτζάνι ψιλοκομμένο μαιντανό
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1/2 κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο
1/2 κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
Εκτέλεση
Περνάτε τις πατάτες αφού τις έχετε ξεφλουδίσει στο μύλο του πουρέ. Σοτάρετε ελαφρά το κρεμμύδι με το βούτυρο και προσέχετε να μην σας μαυρίσει.
Βάζω το πουρέ της πατάτας σε μια λεκανίτσα κάνω μια λακούβα και ρίχνω τα αβγά ,το γάλα,την κεφαλογραβιέρα,το κρεμμύδι με το βούτυρο ,τον μαιντανό,αλάτι,πιπέρι,μοσχοκάρυδο. Δουλεύω όλα τα υλικά μέχρι να γίνει το μείγμα ομοιογενές. Και τέλος προσθέτετε την φρυγανιά για να σφίξει το μείγμα.Το αφήνω στο ψυγείο 2 ώρες νά σφίξει.
Ζεσταίνετε το ελαιόλαδο να κάψει και τα ρίχνετε μέσα αφού τα έχετε πλάσει σαν κεφτεδάκια. Περιμένετε να ροδίσουν τα βγάζετε σε χαρτί κουζίνα

Καλή σας όρεξη !

Πεντανόστιμος παραδοσιακός Τραχανάς της Ζωής

Την συνταγή προσέφερε η Ταβέρνα ΖΩΗ στον Λιμιώνα του δήμου Διρφύων - Μεσσαπίων.

ΥΛΙΚΑ (για 2 άτομα)
1 λίτρο νερό
5 κουταλιές της σούπας τραχανά ξινό
λίγο ελαιόλαδο
φέτα τριμμένη
2 φέτες ψωμί κομμένο σε κύβους.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ
Σε μία κατσαρόλα βάζουμε το νερό και όταν αρχίζει να βράζει προσθέτουμε τον τραχανά και το ελαιόλαδο. Αφήνουμε για 10', να βράσει η σούπα μας και όταν αρχίσει να παίρνει μια κρεμώδη υφή αποσύρουμε από τη κουζίνα μας.
Τότε, σε ένα τηγάνι με ελαιόλαδο, καβουρδίζουμε τα κυβάκια ψωμιού και έπειτα τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα με τον τραχανά.
Σερβίρουμε όπως είναι ζεστό ζεστό, σε βαθύ πιάτο και ρίχνουμε από πάνω την τριμμένη φέτα μας . Παρέα με ένα ποτηράκι κρασί, είναι ότι πρέπει !!!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ

Αγριες κόκκινες τουλίπες από τον Αη Γιάννη Αλιβερίου

Γράφει η Σοφία Εφη Λούκα - Αγιος Ιωάννης Αλιβερίου

Στο χωριό μου ,στον Άγιο Ιωάννη τέτοια εποχή και σε συγκεκριμένες τοποθεσίες χωραφιών, φυτρώνει η υπεροχή αυτή τουλίπα . 

ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΧΩΡΙΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ!!!!!!

Λίγα λογία για τις τουλίπες :
Φυτρώνει σε ακαλλιέργητα χωράφια ή σε καλλιεργείς χωρίς βαθιά άροση, ο βολβός συνήθως είναι αρκετά βαθιά στο χώμα.
Συνυπήρχε με την καλλιέργεια του σιταριού και του κριθαριού .Οπού φυτεύονται πατάτες η ντομάτες χάνεται.
Πριν χρόνια τα χωράφια του χωριού ,τέτοια εποχή κοκκίνιζαν. Οι βολβοί με τα χρόνια χάνονται .

H Tulipa undulatifolia ή τουλίπα η κυμματόφυλλη. 

Έχει πορτοκαλοκόκκινα άνθη με μήκος περίπου 7 εκατοστά. Τα φύλλα της έχουν κυματιστά άκρα και φτάνει μέχρι τα 30 εκατοστά ύψος. 

Είναι σπάνιο είδος, και τείνει να εξαφανιστεί. Πιθανόν αν είναι το ίδιο είδος με την T. Boetica Boiss & Heldr. Φύεται σε καλλιεργούμενες περιοχές, αγρούς, και κυρίως σε αγρούς με καλλιέργειες σχίνου.
Οι ποικιλίες της τουλίπας είναι πολλές και διακρίνονται από χαρακτηριστικά:
- με άνθη απλά ή διπλά
- πρώιμες ή όψιμες
- με περιγόνιο πολύ ανοιχτό ή σχεδόν κλειστό
- με φύλλα περιγόνιου αμβλέα, οξέα ή κροσσωτά
- μονόχρωμες ή ποικιλόχρωμες
- μορφή νάνου ή γίγαντα

Στην τέχνη της ανθοδετικής Ικεμπάνα η τουλίπα συμβολίζει τη καλοσύνη, συμπόνια. τέλεια αγάπη, τύχη.
Προσφέροντας κόκκινη τουλίπα δηλώνουμε αγάπη, με τη κίτρινη δηλώνουμε την ανείπωτη αγάπη. Γεμίζουν το βλέμμα μας με τα χρώματα, γίνονται ανθοδέσμες για να μπουν στο σπίτι μας, γιατρικά για να μας τονώσουν.
Οι τουλίπες είναι εικόνες, σύμβολα μιας γλώσσας γεμάτης ποίηση και μας φέρνουν την αστείρευτη ενέργεια της φύσης.

Γαύρος ξυδάτος της Χαρούλας

από τον κ. Νίκο Δαμίγο - Αυλωνάρι

Καθαρίζουμε το κεφάλι και τα εντόσθια από τους γαύρους και τους τοποθετούμε σε ένα τάπερ με ξύδι και αλάτι για 3 με 4 ώρες. Το ξύδι να σκεπάζει τους γαύρους. 

Στη συνέχεια τους αφαιρούμε το ξύδι και με προσοχή βγάζουμε και τα κόκκαλα.
Καθαρισμένο τον βάζουμε στο τάπερ, προσθέτουμε καλαμποκέλαιο (για να μην παγώνει), πιπεριά καυτερή, δάφνη, πιπέρι και σκόρδο.
Και ο μεζές για το ουζάκι μας είναι έτοιμος !