Κυριακή 25 Αυγούστου 2013

Φανουρόπιτα παραδοσιακή


Από την κ. Σοφία Μούτσου - τ. δήμαρχο Στυρέων Εύβοιας


Φτιάχνοντας τη Φανουρόπιτα η παράδοσή μας επιβάλλει να διαβάζουμε την παρακάτω Ευχή προς τιμήν του Αγίου Φανουρίου:

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, ο της βρώσεως της μενούσης εις τον αιώνα πλουσιοπάροχος χορηγός, ο δοτήρ των αγαθών, ο δέ Ηλιού τροφήν αγεώργητον πηγάσας, η ελπίς των απηλπισμένων, η βοήθεια των αβοηθήτων και σωτηρία των ψυχών ημών. Ευλόγησον τα δώρα ταύτα και τους ταύτα σοι προσκομίσαντας, εις δόξαν σήν και τιμήν του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Φανουρίου. Παράσχου δέ, αγαθέ, τοις ευπρεπίσασι τους πλακούντας τούτους, πάντα τά εγκόσμια καί υπερκόσμια αγαθά σου. Εύφρανον αυτούς εν χαρά μετά του προσώπου σου, δείξον αυτοίς οδούς προς σωτηρίαν. Τα αιτήματα τών καρδιών αυτών καί πάσαν τήν βουλήν αυτών ταχέως πλήρωσον, οδηγών αυτούς προς εργασίαν τών εντολών σου, ίνα διά παντός εν ευφροσύνη καί αγαλλιάσει υμνώσι καί δοξάσωσι το πάντιμον καί μεγαλοπρεπές όνομά σου, πρεσβείαις της υπερευλογημένης Θεοτόκου, του αγίου ένδοξου νεομάρτυρος Φανουρίου, του Θαυματουργού, καί πάντων σου τών αγίων. Αμήν.

Υλικά
4 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι φαρίν απ
1 κουταλάκι κανέλλα
1 κουταλάκι μπέικιν
1/3 κουταλάκι σόδα
1 φλυτζάνι τσαγιού λάδι
1 φλυτζάνι τσαγιού ζάχαρη
1/2 φλυτζάνι τσαγιού νερό
3/4 φλυτζάνι τσαγιού χυμό πορτοκάλι
ξύσμα λεμονιού-πορτοκαλιού
1 φλυτζάνι τσαγιού σταφίδες μαύρες ή ξανθές 
1 φλυτζάνι καρύδι χοντροκομμένο (άλλοι προτιμούν αμύγδαλο)

Εκτέλεση
Κτυπάμε στο μούλτι για λίγα λεπτά την κανέλλα, τη σόδα, το λάδι, τη ζάχαρη, το νερό, το χυμό και το ξύσμα πορτοκαλιού. Γυρίζουμε το μείγμα σε μπωλ και προσθέτουμε το αλεύρι με τη σόδα και το μπέικιν και ανακατεύουμε καλά. Στη συνέχεια ρίχνουμε τη σταφίδα και το καρύδι και αναμειγνύουμε με μια σπάτουλα.
Ρίχνουμε το μείγμα σε βουτυρωμένο ταψί. Προσέχουμε το ταψί μας να είναι τέτοιο που να γίνει αρκετά ψηλή η φανουρόπιτα ανάλογα με την ποσότητα. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά παρακολουθώντας το ψήσιμο. Οταν ψηθεί αφήνουμε να κρυώσει και πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.
Την κόβουμε σε μικρά τετράγωνα κομμάτια.


ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013

Οξύλιθος Κύμης : Το στιφάδο της Παναγιάς


Αναδημοσιεύουμε από http://vimeo.com/47591077


Οξύλιθος «Το στιφάδο της Παναγίας»
Ένα ντοκιμαντέρ του Σταύρου Ιωάννου

Στην κεντρική Εύβοια και κοντά στην Κύμη βρίσκεται το χωριό Οξύλιθος. Το όνομά του το πήρε από την κωνική κορυφή ενός ηφαιστείου (Οξύς-λίθος) που γύρω του είναι χτισμένο το χωριό. Στον Οξύλιθο στις 15 Αυγούστου, οι κάτοικοι ετοοιμάζουν το «στιφάδο της Παναγίας». Είναι ένα έθιμο -δρώμενο- που οι ρίζες του χάνονται στους αιώνες....
Υποσημείωση
Το στιφάδο της Παναγιάς το ομαδικό αυτό συμπόσιο, λαμβάνει χώρα και σε άλλα δύο χωριά της Κύμης, στους Καλημεριάνους και στην Ποταμία, ενώ παλαιότερα γινόταν και στην Κύμη στην εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου (Παναγία Λιαουτσάνισσα)......



Ενα από τα πιο όμορφα έθιμα της Εύβοιας είναι το Στιφάδο της Παναγίας στον Οξύλιθο που με αγάπη και ζήλο διατηρούν οι κάτοικοι της περιοχής !!!!
Δείτε το ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ του Σταύρου Ιωάννου σχετικά με το έθιμο αυτό στον σύνδεσμο

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

Σύκα Κύμης, ένα πολύτιμο φρούτο


Η ανάρτηση είναι αναδημοσίευση από το blog : http://koumiotis.blogspot.gr Η ζωή στην Κύμη και τα χωριά της

 Ιστορία
Τα σύκα αποτελούν ένα από τα αγαπημένα καλοκαιρινά φρούτα των Μεσογειακών λαών.   η περίοδος που ωριμάζουν είναι από τα τέλη Ιουλίου έως τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο. Φυσικά, μπορούμε να τα απολαμβάνουμε σε όλη την διάρκεια του χρόνου εφόσον  αποξηραίνονται και έτσι αποτελούν σημαντική τροφή για το χειμώνα και μια τέλεια επιλογή ως σνακ ανάμεσα στα κύρια γεύματα μας.


Τα σύκα στην αρχαιότητα συνδέονταν με τη λατρεία της Δήμητρας και του Διονύσου και αποτελούσαν βασική τροφή κατά τον δείπνο των αρχαίων Αθηναίων.
Τα ξηρά σύκα είναι πλούσια σε βιταμίνες A,B,C και σε μέταλλα όπως ασβέστιο, φώσφορο, κάλλιο και σίδηρο.
Επιπλέον των παραπάνω, τα ξηρά σύκα περιέχουν μεγάλο ποσοστό φυτικών ινών οι οποίες βοηθούν στη μείωση της χοληστερίνης και των τριγλυκεριδίων αφού μέσω αυτών καθαρίζουν και αποτοξινώνουν τον οργανισμό. Το νερό των φυτικών ινών κάνει τα σύκα εύπεπτη τροφή, ενώ η ιδιότητά τους να δεσμεύουν την χοληστερίνη που προσλαμβάνεται από άλλες τροφές έχει σαν αποτέλεσμα να την απομακρύνουν από τον οργανισμό προτού αυτή απορροφηθεί , διατηρώντας την τελικά σε χαμηλά επίπεδα. Εκατό γραμμάρια ξηρών σύκων περιέχουν 6-7 γραμμάρια φυτικών ινών τη στιγμή που η ελάχιστη ημερήσια πρόσληψη ινών προερχόμενη από διάφορες πηγές είναι 20-35 γραμμάρια.
Αξίζει επίσης να αναφερθεί και η υψηλή περιεκτικότητα των ξηρών σύκων σε ασβέστιο, η οποία φτάνει αυτή του γάλακτος του οποίου 100 γραμμάρια μπορούν να καλύψουν 17% των ημερήσια συνιστώμενων αναγκών.
Λόγω της υψηλής υπακτικής αξίας χρησιμοποιούνται στη φαρμακολογία ως φυτικό- φυσικό υπακτικό έναντι άλλων χημικών σκευασμάτων.


Το σύκο της Κύμης είναι ένα μοναδικό προϊόν, αναγνωρισμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση,  ως προϊόν με Προστατευμένη Ονομασία Προέλευσης. Είναι παραδοσιακό και παράγεται αποκλειστικά στη περιοχή της Κύμης του Ν. Εύβοιας.
Παραγωγή
Η διαδικασία παραγωγής του σύκου Κύμης αρχίζει το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου και ολοκληρώνεται στα τέλη Σεπτεμβρίου.Οι καρποί συλλέγονται από το δένδρο σε υπερώριμη κατάσταση και τοποθετούνται σε ξύλινα πλαίσια (τελάρα). Οσοι προορίζονται για τον λευκό τύπο, επεξεργάζονται σε ειδικούς θαλάμους (κλιβάνους), με χρήση ατμών θείου. Κατόπιν, τα σύκα σχίζονται, ανοίγονται και τοποθετούνται σε ξύλινα πλαίσια για έκθεση στον ήλιο.Τα σύκα εκτίθενται στον ήλιο για 4 - 5 ημέρες έως ότου αποξηρανθούν. Αφού τελειώσει η διαδικασία αποξήρανσης, κλείνονται τα δύο σε ένα και προκύπτει το τελικό προϊόν "ασκάδα". Το προϊόν με την τελική του μορφή τοποθετείται σε πλαστικά κιβώτια 25 κιλών και μεταφέρεται στους αποθηκευτικούς χώρους του Συνεταιρισμού μας. Εδώ πλέον γίνεται ο ποιοτικός ελεγχος από τον ελεγκτή και το προϊόν κατανέμεται σε ποιοτικές κατηγορίες. Η συσκευασία γίνεται χειρωνακτικά, λόγω της ιδιαίτερης μορφής του τελικού προϊόντος χωρίς να γίνεται χρήση συντηρητικών, ώστε το Σύκο Κύμης να παραμένει πάντα φυσικό προϊόν και να δικαιολογεί τον ιδιότυπο χαρακτήρα του. Η όλη επεξεργασία γίνεται αποκλειστικά από τους παραγωγούς - μέλη του Συνεταιρισμού.
Εξω από την Κύμη στο Μεντούλι έχει την έδρα του ο Συνεταιρισμός μας, τηλ.: 2222031722 e-mail: figkimi@otenet.gr, ο οποίος ιδρύθηκε το 1980 και αποτελείται από 800 περίπου μέλη που προέρχονται από 22 κοινότητες της περιοχής Κύμης του Ν. Ευβοίας. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του, συνέβαλε στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής μας, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Οι βασικές λειτουργίες του συνεταιρισμού είναι η συγκέντρωση, η επεξεργασία, η συσκευασία και η διάθεση του προϊόντος στην αγορά !!


Διάφορες συνταγές με σύκα Κύμης 

Κοτόπουλο γεμιστό με σύκα Κύμης και ελιές 

4-6 μερίδες Για τη γέμιση  
●4 φέτες ψωμί με σταφίδες ή ξηρούς καρπούς, κομμένες σεκύβους  
●1/2 φλιτζ. κομμένες πράσινες ελιές 
●1 μεγάλο κρεμμύδι  
●1/2 φλιτζ. ψιλοκομμένο μαϊντανό  
●8 κάστανα, βρασμένα και τριμμένα  
●6 ξερά σύκα, ψιλοκομμένα  
●1/3 φλιτζ. λικέρ μαστίχας  
●1/2 κ.γ. κρυστάλλους μαστίχας  
●Λίγο ζωμό κοτόπουλου  
●2 κ.σ. λειωμένο βούτυρο  
●Αλάτι και πιπέρι Για το κοτόπουλο  
●Ένα κοτόπουλο, περίπου 2 κιλά  
●1/2 φλιτζ. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού  
●1/2 φλιτζ. λικέρ μαστίχας  
●2 κ.σ. εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο  
●Αλάτι και πιπέρι 

1. Για τη γέμιση ανακατεύουμε όλα τα υλικά. 

2. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 C. Καθαρίζουμε και πλένουμε το κοτόπουλο, γεμίζοντάς το με το μείγμα από τα σύκα και τις ελιές. Κατόπιν το βάζουμε σε ένα λαδωμένο ταψί και ρίχνουμε αρκετό αλάτι και πιπέρι. 

3. Χτυπάμε μαζί τον χυμό πορτοκαλιού, το λικέρ μαστίχας, το ελαιόλαδο, το αλάτι και το πιπέρι. Αλείφουμε το κοτόπουλο και το ψήνουμε στον φούρνο για 1 ώρα και 15 λεπτά. Το αλείφουμε με τη μαρινάτα περίπου κάθε 15 λεπτά καθώς και με το ζουμί στο ταψί.

μαρμελάδα με φρέσκα σύκα Κύμης

●8 φλιτζ. χοντροκομμένα, φρέσκα, ώριμα, μαύρα ή πράσινα σύκα  
●3 αρωματικά ροδάκινα, πλυμένα και κομμένα σε κυβάκια (όχι ξεφλουδισμένα)  
●4 φλιτζ. ζάχαρη ή περισσότερη εάν χρειαστεί  
●3-4 φύλλα αρμπαρόριζα  
●1/3 φλιτζ. φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού 

1. Τοποθετούμε τα κομμένα φρέσκα σύκα και ροδάκινα σε κατσαρόλα μεσαίου μεγέθους και προσθέτουμε 2 φλιτζάνια νερό. Τα σκεπάζουμε μέχρι να πάρουν βράση σε μέτρια φωτιά. Κατόπιν κατεβάζουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν τα φρούτα. 

2. Στη συνέχεια βάζουμε τα φρούτα στο μπολ ενός πολυμηχανήματος και τα χτυπάμε για να τα χοντροκόψουμε ή να τα πολτοποιήσουμε, ανάλογα με το είδος της μαρμελάδας που θέλουμε. Ρίχνουμε το μείγμα σε ένα φλιτζάνι μεζούρα. Θα πρέπει να έχουμε περίπου 6 φλιτζάνια πολτού (σημείωση: η κλασική ελληνική συνταγή για μαρμελάδα είναι να μαγειρεύουμε ίσες ποσότητες πολτού φρούτων και ζάχαρης. Τα σύκα όμως είναι τόσο γλυκά από μόνα τους που τόση ζάχαρη θα έκανε τη μαρμελάδα να... μπουχτίζει. Μείωσα λοιπόν την ποσότητα, γεγονός που βοηθάει στην ανάδειξη της φυσικής γεύσης των φρούτων). 

3. Βάζουμε το μείγμα πίσω στην κατσαρόλα, προσθέτουμε 4 φλιτζάνια ζάχαρη, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε τα φρούτα να σταθούν και να ποτίσουν κάτω από τη ζάχαρη για 6-8 ώρες. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό το πρωί και να συνεχίζουμε να φτιάχνουμε τη μαρμελάδα νωρίς το απόγευμα ή να ετοιμάσουμε τα φρούτα το απόγευμα και να τελειώσουμε τη μαρμελάδα το πρωί. (Η γειτόνισσά μου στην Ικαρία με έμαθε πώς να φτιάχνω αυτό το γλύκισμα με καλοκαιρινά φρούτα).

Γεμιστά ξερά σύκα Κύμης
  • 20 μεγάλα ξερά σύκα
  • 120 γρ. φουντούκια
  • 120 γρ. φιλέτο αμύγδαλου
  • Ξύσμα από την φλούδα 2 λεμονιών
  • 1 φλιτζάνι μέλι
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180° C. Σ΄ένα γουδί ή σ' ένα πολυκόφτη χτυπάμε τους ξηρούς καρπούς με το ξύσμα λεμονιού για πολύ λίγο γιατί δεν θέλουμε να πολτοποιηθούν τελείως αλλά να κρατάνε.
Με ένα μαχαίρι κάνουμε μία οπή στην μέση κάθε σύκου και τα γεμίζουμε με το μείγμα των ξηρών καρπών.Τοποθετούμε τα σύκα σ' ένα ελαφρά βουτυρωμένο ταψάκι και τα ραντίζουμε με το μέλι. Τέλος τα ψήνουμε για 10' λεπτά και εν συνεχεία τα αφήνουμε να επανέλθουν σε θερμοκρασία δωματίου πριν τα σερβίρουμε.
  • Διάρκεια: 15 λεπτά

Σαγανάκι με σάλτσα από ξερά σύκα Κύμης
 
  • 2 φέτες κεφαλογραβιέρα περίπου 300 γρ.
  • 250 γρ. ξερά σύκα
  • 40 γρ. μέλι
  • 2 κουταλιές Balsamico
  • 1 κουταλιά σπασμένο μαύρο πιπέρι
  • 1 ξυλάκι κανέλα
  • 1 δαφνόφυλλο
  • 1 βανίλια
  • 5 γαρύφαλλα
  • νερό 
Βάζουμε τα σύκα με το μέλι, τα γαρύφαλλα, το βαλσάμικο, το πιπέρι, το ξυλάκι της κανέλας, τη βανίλια, τη δάφνη σ' ένα τηγάνι και προσθέτουμε νερό τόσο για να καλυφθούν τα υλικά.
Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσουν τα σύκα και να σιροπιάσει η σάλτσα Περίπου 40 λεπτά. Αφαιρούμε τα γαρύφαλλα
Βρέχουμε το τυρί και το βουτάμε σ' ένα πιάτο με αλεύρι. Τινάζουμε να φύγει το περιττό. Βάζουμε 3 κουταλιές ελαιόλαδο σ' ένα αντικολλητικό τηγάνι και τηγανίζουμε και από τις δύο πλευρές μέχρι να ροδοκοκκινίσει
Το σερβίρουμε σε μια πιατέλα με τη σάλτσα από τα σύκα από πάνω.
Διάρκεια: 1 ώρα

Ψητά σύκα Κύμης με χαλούμι καρύδια και ρόκα 
  • 300 γρ. χαλούμι κομμένο σε 6 φέτες
  • 9 φρέσκα σύκα κομμένα στα δύο
  • 50 γρ. φυστίκια πεκάν ψιλοκομμένα
  • 150 γρ. ρόκα (2 ματσάκια)
  • Για το ντρέσινκ
  • 4 κουταλιές ελαιόλαδο
  • 1 κουταλιά λεμόνι
  • μαύρο πιπέρι φρεσκοτριμμένο
  • 1 κουταλάκι κόλιαντρο σε κόκους σπασμένο
Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι στο γκρίλ μέχρι να ζεσταθεί πολύ καλά. Ψήνουμε το χαλούμι για λίγα λεπτά και από τις δύο πλευρές μέχρι να πάρει χρώμα. Το βγάζουμε και το διατηρούμε ζεστό.
Λαδώνουμε ελαφρά τα σύκα και τα βάζουμε να ψηθούν για λίγο στο τηγάνι. Σ’ ένα ποτήρι ή σέικερ ανακατεύουμε όλα τα υλικά του ντρέσινκ.
Μοιράζουμε σε 6 πιάτα τη ρόκα. Από πάνω βάζουμε το χαλούμι και τα σύκα. Πασπαλίζουμε με τα φιστίκια, ραντίζουμε με τη σος και σερβίρουμε αμέσως.
Διάρκεια: 30 λεπτά

Γλυκό σύκο Κύμης με κόκκινο κρασί  

1500 γρ. φρέσκα σύκα
650 γρ. ζάχαρη
250 γρ. κόκκινο ξηρό κρασί
2 κουτ. της σούπας ξύδι (κατά προτίμηση από κόκκινο κρασί)
2- 3 γαρύφαλλα
2 ξυλάκια κανέλα

Καθαρίζουμε τα σύκα και τα τρυπάμε με τη μύτη ενός μαχαιριού σε αρκετά σημεία.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το κρασί, το ξύδι, τη ζάχαρη και τα μυρωδικά και τα βράζουμε σε χαμηλή φωτιά εώς ότου γίνει πηχτό σιρόπι.
Ρίχνουμε τα σύκα και συνεχίζουμε το βράσιμο σε χαμηλή φωτιά.
Στην αρχή τα σύκα δεν θα καλύπτονται από το σιρόπι, αλλά αυτό θα γίνει σταδιακά αφού βγάλουν τα υγρά τους.
Βράζουμε για περίπου 2- 2,5 ώρες εώς ότου το σιρόπι πήξει.
Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα.
Καρυδόπιτα με ξερά σύκα Κύμης
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού φρυγανιά τριμμένη
  • ½ φλιτζάνι τσαγιού φαρίνα
  • 2 κουταλάκια του γλυκού κανέλα
  • 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν πάουντερ
  • 10 αυγά
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού καρύδια χοντροκομμένα
  • 2 φλιτζάνια σύκα ξερά κομμένα σε μικρά κομμάτια
  • ελαιόλαδο για το ταψί
Για το σιρόπι:
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
  • 2 φλιτζάνια τσαγιού νερό
  • ½ ποτηράκι κρασιού κονιάκ
  • ½ ποτηράκι τσαγιού καρύδια κομμένα στη μέση
 
Ανακατεύουμε τη φρυγανιά, το αλεύρι, την κανέλλα και το μπέικιν πάουντερ.
Χτυπάμε στο μίξερ τα αυγά με την ζάχαρη για ένα τέταρτο της ώρας περίπου.
Σταματάμε το χτύπημα και ανακατεύουμε μέσα στο μείγμα των αυγών, το μείγμα του αλευριού.
Προσθέτουμε τα καρύδια και τη μισή ποσότητα σύκων.
Λαδώνουμε το ταψί και ρίχνουμε μέσα το μείγμα.
Ψήνουμε στους 1600οC προθερμασμένου φούρνου για 45 λεπτά.
Ετοιμάζετε το σιρόπι βράζοντας για 7 λεπτά περίπου προσθέτοντας προ το τέλος το κονιάκ.
Μόλις κρυώσει η καρυδόπιτα την περιχύνουμε με το μισό σιρόπι όσο είναι ζεστό.
Στο υπόλοιπο σιρόπι προσθέτουμε την υπόλοιπη ποσότητα των σύκων.
Χαμηλώνουμε την φωτιά και αφήνουμε τα σύκα να μαλακώσουν και να μελώσουν.
Εάν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό.
Βγάζουμε την καρυδόπιτα από το ταψί, την περιχύνουμε με το υπόλοιπο σιρόπι των σύκων και διακοσμούμε με καρύδια.

Κοτόπουλο με σύκα Κύμης και μέλι  
  • 1 κοτόπουλο του 1,5 κιλού
  • 500 γρ/ρια φρέσκα σύκα
  • 100 γρ/ρια κρεμμύδια
  • 2 σκελίδες σκόρδο
  • 3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
  • 2 κουταλιές της σούπας μέλι
  • 1 κουταλάκι του καφέ κανέλλα
  • 1 πρέζα κρόκο ή κνήκο (βολβώδες φυτό)
  • αλάτι (πιπέρι)
Μέσα σε βαθύ τηγάνι βάλτε το λάδι να ζεσταθεί και εκεί μοσοψήστε το κοτόπουλο.
Προσθέστε ψιλοκομμένα κρεμμύδια, ψιλοκομμένο σκόρδο και τα καρυκεύματα.
Καλύψτε με νερό κι αφήστε να ψήνεται σε χαμηλή φωτιά για 30 λεπτά της ώρας. 10 λεπτά πριν το τέλος του ψησίματος προσθέστε σύκα κομμένα στα δυο και μέλι.
Σερβίρεται συνοδευόμενο με σιμιγδάλι σιταριού.



Κρασί σύκων Κύμης 

  • 1 κιλό ξηρά σύκα
  • 10 λίτρα νερό
  • 10 καρποί κεδρόμηλο
Βάλτε σ’ ένα μικρό βυτίο τα σύκα και τους καρπούς του κεδρόμηλου
Προσθέστε τα 10 λίτρα του νερού κι αφήστε τα να διαβρέχονται επί 10 ημέρες.
Φιλτράρετε και βάλτε το σε μπουκάλια.
Σερβίρετε αφού προηγουμένως τα έχετε αφήσει απείραχτα για πέντε ημέρες.


Σοκολατάκια Σύκου Κύμης

Σύκα Κύμης 
Καρύδια
Καρυδόψιχα
Σοκολάτα Κουβερτούρα
Μαύρη Τρούφα

Παίρνουμε τα ανοιχτά σύκα Κύμης, βάζουμε στη μέση μισό καρύδι και τα ξανακλείνουμε. Πιέζουμε να κολλήσουν καλά τα δύο μέρη. Λιώνουμε σοκολάτα σε μπεν μαρί και βουτάμε εκεί μέσα τα σύκα. Με δύο πηρούνια τα γυρνάμε να πάει η σοκολάτα παντού. Βάζουμε τα σοκολατένια σύκα πάνω σε ένα αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και πασπαλίζουμε με τριμμένο καρύδι. Αν το προτιμάμε, πασπαλίζουμε με μαύρη ή άσπρη τρούφα. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και είναι έτοιμα. Φυλάσσονται σε δροσερό μέρος ένα μήνα περίπου. 
Καλύτερα να μην τα φυλάσσουμε στο ψυγείο, γιατί η σοκολάτα θα ασπρίσει.

Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013

Πελτές ντομάτας παραδοσιακός


Από την κ. Σοφία Εφη Λούκα - Ταβέρνα Η ΦΛΟΓΑ Αγιος Ιωάννης Αλιβερίου


ΥΛΙΚΑ
Ντομάτες
Αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Περνούμε τις ντομάτες τις πλένουμε και τις κόβουμε σε μικρά κομματάκια τις βάζουμε σε ένα τελάρο και τις αλατίζουμε με χοντρό αλάτι.


Τις αφήνουμε όλο το βραδύ να βγάλουν τα νερά τους και τις περνάμε από την ειδική μηχανή που ξεχωρίζει τα φλούδια και τα σπόρια από τον ζωμό και την σάρκα της ντομάτας ή αλλιώς περνούμε ένα σακί ή μια καθαρή μαξιλαροθήκη και βάζουμε εκεί την ντομάτα την πατάμε και στίβουμε μέχρι να βγει όλος ο χυμός της, όπως έκαναν παλιά.


Βάζουμε τον χυμό σε μια μεγάλη κατσαρόλα και βάζουμε αρκετό αλάτι το βράζουμε μέχρι να φύγουν τα νερά της.
Ο πελτές πρέπει να είναι λίγο αλμυρός γιατί το αλάτι είναι το μόνο συντηρητικό που διατηρεί τον πελτέ για πολύ καιρό μαζί με λίγο λάδι. Μετά από ώρα χαμηλώνουμε την φωτιά και ανακατεύουμε όταν αρχίσει και κάνει φουσκάλες είναι έτοιμος . τον αφήνουμε να κρυώσει λίγο και τον βάζουμε σε βάζο πριν το κλείσουμε το σκεπάζουμε με λάδι. 


Επίσης αν θέλουμε μπορούμε να τον βάλουμε σε ένα ταψί να τον σκεπάσουμε με ένα τούλι και να τον βάλουμε στον Ήλιο για λίγες μέρες να ψηθεί καλύτερα όπως έκαναν παλιά.
Ήταν το καλύτερο για τα παιδιά στα παλιά τα χρονιά, ψωμί με πελτέ και βρεγμένο ψωμί με ζάχαρη .
Ο πελτές αυτός διατηρείται όλο τον χρόνο και έχει πραγματική γεύση !


Αυτή είναι η δική μου ντομάτα και ο δικός μου πελτές που έφτιαξα σήμερα !!!!!!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !!!

Πέμπτη 25 Ιουλίου 2013

Παραδοσιακά Γεμιστά : η νοστιμιά του καλοκαιριού


Από την κ. Γιώτα Αλούκου - Στύρα





Υλικά:

5 ντομάτες
5 πιπεριές
2 ξερά κρεμμύδια μεγάλα
10 κουταλιές σούπας ρύζι
Λίγο μαϊντανό και δυόσμο
1 κουτάλι σούπας ζάχαρη
1 φλυτζάνι ελαιόλαδο
Αλάτι - Πιπέρι
Λίγες πατάτες κομμένες κυδωνάτες
Τριμμένη φρυγανιά

Εκτέλεση:

Κόβουμε το καπάκι από τις πιπεριές και αφαιρούμε τους σπόρους και τις μεμβράνες. Κόβουμε το καπάκι από τις ντομάτες και με ένα κουτάλι αδειάζουμε σε μπολ την ψύχα. Κρατάμε μόνο την ψύχα, χωρίς τους σπόρους και το ζουμί, και το ρίχνουμε στο μπλέντερ. Ψιλοκόβουμε ή αλέθουμε στο μπλέντερ και το κρεμμύδι. Τα βάζουμε σε μπολ.
Προσθέτουμε το ρύζι (1 κουτ. σούπας για κάθε λαχανικό). Προσθέτουμε αλατοπίπερο και τα ¾ φλ. ελαιόλαδο και την ζάχαρη. Τέλος ρίχνουμε ψιλοκομμένο τον μαιντανό και το δυόσμο και ανακατεύουμε καλά το μείγμα. Γεμίζουμε τα γεμιστά κατά τα 3/4. Τα σκεπάζουμε με τα καπάκια τους. Καθαρίζουμε και κόβουμε τις πατάτες κυδωνάτες, πασπαλίζουμε με τριμμένη φρυγανιά και περιχύνουμε με ελαιόλαδο. Ψήνουμε για 1 ώρα και 10 λεπτά στους 180 C,(με αντιστάσεις στην τελευταία σχάρα).

Καλή σας όρεξη!!!

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013

Παραδοσιακή ομελέτα "κολοκυθοκορφάδες τηγανίτα"

Από την κ. Μαρία Ρούπα - Ραπταίοι Μεσοχωρίων


ΥΛΙΚΑ
Λουλούδια από κολοκύθια ένα μεγάλο μάτσο
Τυρί φέτα υπολογίζουμε με το μάτι πόση θέλουμε
1 κρεμμύδι ξερό τριμμένο
3-4 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα
3-4 αυγά
Λίγο ελαιόλαδο
Αλεύρι
Λίγο αλάτι-πιπέρι μπόλικο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Πηγαίνουμε πρωί-πρώι στο περιβόλι μας και μαζεύουμε τα λουλούδια από τα κολοκύθια (αν πάμε πιο αργά δε θα τα βρούμε ανοιχτά).
Τα καθαρίζουμε από τα κοτσάνια και τα πλένουμε καλά έξω και μέσα γιατί πολλές φορές έχουν μυρμήγκια, τα κόβουμε σε χοντρά κομμάτια και τα βάζουμε σε ένα μπολ.
Τρίβουμε τη φέτα και τη προσθέτουμε στο μπολ,ρίχνουμε τα κρεμμυδάκια και το τριμμένο κρεμμύδι, χτυπάμε τα αυγά καλά και τα προσθέτουμε στο μείγμα φέτα λουλούδια, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και 2-3 κουταλιές της σούπας αλεύρι, αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε να γίνει χυλός πηχτός.
Σε αντικολλητικό τηγάνι ρίχνουμε ελαιόλαδο να ζεσταθεί, ρίχνουμε τόσο χυλό που να σκεπάζει τον πάτο του τηγανιού και να έχει 1 εκ. περίπου πάχος, τηγανίζουμε και από τις δύο πλευρές καλά και τη σερβίρουμε ζεστή με φέτα και σαλάτα.
Την τηγανίτα τη γυρίζουμε με ένα πιάτο όπως και την ομελέτα.

Ταιριάζει ωραιότατα με μια ειδική σαλάτα :
Σαλάτα:
Κόβουμε αντράκλα ή γλιστρίδα( ή βουρδουλάκου όπως το λένε στο χωριό μου Αρβανίτικα) από το περιβόλι τη πλένουμε καλά και την ψιλοκόβουμε. Ψιλοκόβουμε αγγουράκι ρίχνουμε κάπαρη (προαιρετικά) αλάτι, ξύδι και ελαιόλαδο…


ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ  !!!!!!!!!!

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Παραδοσιακό σάμαλι "του Θεμιστοκλή" απ' το Αλιβέρι



Τη συνταγή μας έφερε η κ. Σοφία Εφη Λούκα
Συνταγή από το βιβλίο "Οι συνταγές της καρδιάς μας" της Ομάδας Αλληλεγγύης Αλιβερίου 





Γράφει η κ. Αννα Γλάρου
"Όσοι από μας τους Αλιβεριώτες έχουν γεννηθεί στο τέλος της δεκαετίας του 50 είχαν την τύχη όταν πήγαιναν δημοτικό και μάλιστα στο 2ο δημοτικό, που στεγαζόταν σ΄ένα παλιό υπέροχο διώροφο σπίτι στο Ηρώων να βλέπουν καθημερινά τον μπάρμπα –Θεμιστοκλή και τη γυναίκα του την Ευανθία και να γεύονται το χειμώνα τη σάμαλι και το καλοκαίρι παγωτό φτιαγμένα με μεράκι και μυστικά ανομολόγητα. Μικρασιάτες ξεριζωμένοι, έφεραν μαζί τους τη φτώχεια την περηφάνια τους και την καλοσύνη τους. Να ’ναι καλά εκεί που είναι.
Η γενιά μου κλείνει ευλαβικά το γόνυ στη θύμησή τους.

ΥΛΙΚΑ
2 πακέτα σιμιγδάλι χοντρό
1 κούπα ζάχαρη
1 φλιτζανάκι λάδι
1 μπέικιν
1 κουταλιά σούπας αμμωνία
1 κιλό νερό

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ανακατεύουμε και τρίβουμε μαζί το σιμιγδάλι, το λάδι, το μπέικον και τη ζάχαρη. Λιώνουμε την αμμωνία σε 1 κιλό νερό και τα ανακατεύουμε καλά όλα μαζί. Αδειάζουμε το μίγμα σ΄ένα ταψί και το αφήνουμε να μείνει για 2-2 ½ ώρες, στη συνέχεια το σιγοψήνουμε σε μέτριο φούρνο.
Μόλις πιάσει κρουστά το βγάζουμε , το χαράζουμε σε κομμάτια και το βάζουμε ξανά στο φούρνο για λίγο.

Σιροπιάζουμε όταν είναι κρύο το σάμαλι με ένα σιρόπι από 2 κιλά ζάχαρη, 4 ποτήρια νερό, λεμονόφλουδα για άρωμα και χυμό από μισό λεμόνι για να μην ζαχαρώσει.

Υ.Γ. Να΄σαι καλά μπάρμπα –Θεμιστοκλή εκεί που βρίσκεσαι και να γλυκαίνεις με το σάμαλι σου αγίους και αγγέλους !!!

Άννα Γλάρου (Αλιβέρι)

Κυριακή 30 Ιουνίου 2013

Το σκυριανό αλογάκι, ένα αξιαγάπητο σπάνιο πλάσμα


Το Σκυριανό Αλογάκι



Η μικρόσωμη φυλή αλόγων Σκύρου είναι σήμερα μία από τις σπάνιες φυλές αλόγων που υπάρχουν στον κόσμο. Πρόκειται για μία από τις αυτόχθονες φυλές αλόγων της Ελλάδας που υπήρχε στην αρχαιότητα σε όλη την Ελλάδα. Κατάφερε να επιβιώσει στη νήσο Σκύρο εξ’ου και η ονομασία. Σήμερα σκυριανά αλογάκια υπάρχουν 260σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων τα 187 ζουν στη Σκύρο. Είναι προστατευόμενο είδος.
Τα σκυριανά αλογάκια είναι ζώα συντροφικά, κοινωνικά, εύρωστα, έξυπνα, με ιδιαίτερα προσηνή συμπεριφορά προς τα παιδιά. Το ύψος τους φτάνει τα 116 εκατοστά. Ο σωματέτυπος τους ομοιάζει με αυτόν του μεγαλόσωμου αλόγου. Το κεφάλι του είναι ιδιαίτερα όμορφο. Η χαίτη του είναι μακριά και πλούσια με ένα χρώμα συνήθως πιο σκούρο από το δέρμα.  Συγκριτικά με άλλα είδη αλόγων έχουν μεγάλη κοιλίτσα. Τα πόδια τους είναι λεπτά, γερά και νευρώδη με δυνατές κλειδώσεις. Η ουρά είναι τοποθετημένη χαμηλά, θυσανωτή και μακριά. Συχνά φθάνει ως τις οπλές οι οποίες είναι μικρές, σκληρές, συνήθως μαύρες και δεν χρειάζονται πετάλωμα. Χαρακτηριστικό τους οι τρίχες στις οπλές, τα λεγόμενα «φτερά». Το χρώμα των αλόγων είναι συνήθως στις αποχρώσεις του καφεκόκκινου και του καστανού (ορφνό) πιο σπάνια του λευκού ή γκριζόφαιου (φαιά) και σπανιότερα του ξανθού. Κάποια έχουν λευκό σημάδι στο πρόσωπο (αστεράτα ή ρεμπά). Το σκυριανό αλογάκι ανήκει στο είδος Equus Cabalus αλλά λόγω του μικρού του μεγέθους θεωρείται ως  ξεχωριστή φυλή η οποία ονομάζεται Equus Cabalus Skyros Poni ή Equus Cabalus Skyriano, στην ελληνική: σκυριανό αλογάκι.
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι το σκυριανό αλογάκι χαρακτηρίζεται επιστημονικά ως poni λόγω της μικροσωμίας του (poni=μικρόσωμο άλογο), όμως η όποια ομοιότητα του με τα γνωστά μας poni της Βόρειας Ευρώπης σταματάει εκεί γι’ αυτό και η ακριβής αναφορά σε αυτό δεν είναι παρά «σκυριανό αλογάκι».

Ιστορία

Το Σκυριανό αλογάκι(Eguus Cabalus Skyros Pony) είναι μια από τις αυτόχθονες φυλές αλόγων, που υπήρχε κατά την αρχαιότητα σε όλη την Ελλάδα και είναι εκπρόσωποι του Pindos Pony. Θεωρείται απόγονος των αλόγων που είχε ο Αχιλλέας στο ταξίδι του στην Τροία, συνδέεται με τα άλογα του Μεγάλου  Αλεξάνδρου και των αλόγων που απεικονίζοντα στη πομπή των Παναθηναίων στη Ζωφόρο του Παρθενώνα. Τα Σκυριανά άλογα είναι συγγενείς με ορεσίβιες φυλές μικρόσωμων αλόγων, τα οποία μετανάστευσαν από την Αλάσκα κατά μήκος της Ασιατικής Ορεινής αλυσίδας και έφτασαν στην  Ευρώπη πριν από 12000 χρόνια. Εικάζεται ότι  στο νησί της Σκύρου τα έφεραν Αθηναίοι έποικοι τον 5ο αι. π. Χ.  Υπάρχει μια εσφαλμένη θεωρία πως το Σκυριανό άλογο προέρχεται από ένα μικρόσωμο ιπποειδές με τρία δάχτυλα, που ονομάζεται «Ιππάριον».Ο μόνος λόγος που παραπέμπει στον λανθασμένο συσχετισμό ανάμεσα στο Ιππάριον και στο Σκυριανό αλογάκι είναι το μικρό μέγεθος. Όμως το Ιππάριον δεν ήταν άλογο με τη σημερινή έννοια, δεν ήταν καν ο άμεσος πρόγονος του αλόγου και έχει εξαφανιστεί από τον πλανήτη πριν από 1.000.000 χρόνια. Είναι λάθος να αναφέρεται το Σκυριανό αλογάκι ως Ιππάριον επειδή δημιουργείται σύγχυση.



Περιοχή Διαβίωσης

Στο ορεινό και νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού εκτείνεται το χαμηλό βουνό «Κόχυλας» που αποτελεί το φυσικό χώρο ελεύθερης διαβίωσης για το μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο μικροκαμωμένο Σκυριανό αλογάκι.Η περιοχή παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ως προς τα σπάνια είδη της χλωρίδας της αλλά και της ορνιθοπανίδας της. Λόγω αυτής της ιδιαιτερότητάς της η περιοχή έχει κηρυχθεί προστατευόμενη ζώνη. Η μεγαλύτερη έκταση (περίπου 40000στρ.) είναι ενταγμένη στο δίκτυο NATURA 2000. Επίσης έχει κηρυχθεί ως ζώνη ειδικής προστασίας ορνιθοπανίδας. Τα άλογα ζουν σε μικρές αγέλες και κάθε αγέλη έχει το δικό της λημέρι σε κάποια από τις πλατωσιές που βρίσκονται σκόρπιες σε όλο το βουνό, με μικρές λιμνούλες προστατευμένες από δέντρα. Τους θερινούς μήνες, όταν η τροφή εξαντλείται, κατεβαίνουν από το φυσικό τους περιβάλλον και διαβιούν στα κτήματα των ιδιοκτητών τους. Οποιαδήποτε μορφή βίαιης επέμβασης θα ήταν καταστροφική για το περιβάλλον. Δυστυχώς στην περιοχή αυτή της Νότιας Σκύρου επιχειρείται εγκατάσταση γιγάντιου αιολικού πάρκου(111 ανεμογεννητριών) το οποίο απαιτεί βαριάς βιομηχανικής μορφής έργα κι έτσι αυτόματα σημαίνει την καταστροφή του εκεί περιβάλλοντος. Σχήμα τουλάχιστον οξύμωρο εάν αναλογιστεί κανείς ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος! Το σύνολο των φορέων του νησιού καθώς και η πρόταση του ΣΧΟΟΑΠ στη δεύτερη του φάση προτείνουμε την εγκατάσταση σαφώς μικρότερου αριθμού ανεμογεννητριών σε συγκεκριμένη περιοχή της Σκύρου όπου δεν θα προκαλέσουν οικολογική καταστροφή. Στη Νότια Σκύρο, τεκμηριωμένες είναι μόνο επεμβάσεις ήπιου χαρακτήρα, όπως π.χ περιπατητικά μονοπάτια.

Τοπική Κοινωνία

Οι φυσικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ήταν τέτοιες που επέτρεψαν στο Σκυριανό Αλογάκι να διαβιώσει και να φτάσει μέχρι τις μέρες μας στο νησί της Σκύρου. Βασικό στοιχείο και σημείο αναφοράς για την διάσωση του Σκυριανού αλόγου είναι η τοπική κοινωνία της Σκύρου. Τα άλογα στο τέλος της άνοιξης εγκατέλειπαν το όρος Κόχυλας όπου διαχείμαζαν το χειμώνα, λόγω έλλειψης τροφής και νερού  και πήγαιναν στους ιδιοκτήτες τους. Οι Σκυριανοί χρησιμοποιούσαν το αλογάκι για τον αλωνισμό το καλοκαίρι, για την επεξεργασία των χωραφιών τους το φθινόπωρο, έκαναν τις ιππικές εκθέσεις και άφηναν πάλι ελεύθερα τα άλογα. Με την εκμηχάνιση της γεωργίας το άλογο μπήκε στο περιθώριο και άρχισε η σταδιακή μείωση του πληθυσμού. Η απαξίωση των αξιών, των ιδεών και των ιδανικών και παράλληλα η θεοποίηση του χρήματος,  τα τελευταία χρόνια είχε ως αποτέλεσμα να επηρεάσει και την τοπική κοινωνία, η οποία  απαξίωσε το «ασύμφορο»  αλογάκι. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άτομα ,«η μαγιά», που αγάπησαν το άλογο, το προστάτευσαν και το διαφύλαξαν ως πολιτιστική τους κληρονομιά. Χαρακτηριστικό και ενθαρρυντικό γεγονός είναι η αρνητική αντίδραση των ντόπιων  στην εγκατάσταση του υπερμεγέθους αιολικού πάρκου στο φυσικό βιότοπο του αλόγου. Πολύ σημαντική επίσης είναι η δημιουργία σχέσης των παιδιών με τα άλογα η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναζωπυρωθεί. Ιδιωτικές πρωτοβουλίες όπως το πρόγραμμα «Κατσαρέλιας-Simpson» εκμάθησης ιππικής φροντίδας και τέχνης στην Σκύρο και ιπποθεραπείας της Σύλβιας Steen στην Κέρκυρα, είναι σημαντικές προσπάθειες για το μέλλον των αλόγων



Ιπποδρομίες

Όταν τέλειωνε το αλώνισμα και το όργωμα των χωραφιών κι ερχόταν ο καιρός για να γυρίσουν τα άλογα στο Βουνό, οργανώνονταν από τους Σκυριανούς  ιπποδρομίες. Οι συμμετέχοντες έτρεχαν πρώτα μια σειρά κούρσες με έξι περίπου άλογα στην καθεμιά. Χωρίς σέλα και αναβολείς  οδηγούσαν τα άλογα και κρατιόνταν πάνω τους σφίγγοντας τις γάμπες κάτω απ' την κοιλιά του ζώου. Οι τρεις πρώτοι από κάθε αγώνισμα ξανάτρεχαν στην τελική κούρσα και οι νικητές κέρδιζαν ένα χρηματικό έπαθλο, που το μοιράζονταν με τον ιδιοκτήτη, αν το ζώο δεν ήταν δικό τους. Οι κάτοικοι του χωριού περίμεναν ανυπόμονοι στο τέρμα και όλοι γιόρταζαν τις ιπποδρομίες αυτές σαν να ήταν πανηγύρι. Κανείς δεν ξέρει πότε άρχισαν στα παλιότερα χρόνια αυτοί οι αγώνες. Στις 29 Ιουνίου – των Αγίων Αποστόλων – και την πρώτη Αυγούστου, πήγαιναν με τα άλογα σ' ένα εκκλησάκι κάπου δυο ώρες δρόμο από το χωριό. Εκεί πανηγύριζαν, έψηναν αρνιά στη σούβλα και το απόγευμα επέστρεφαν καβάλα, στολισμένοι με λουλούδια. Περνούσαν τον κεντρικό δρόμο του χωριού τραβώντας για το μοναστήρι του Άη Γιώργη, χτισμένο δίπλα στο Κάστρο, που δεσπόζει από ψηλά σ' όλη την περιοχή? πίσω τους ακολουθούσαν  συγγενείς και φίλοι. Ύστερα κατηφόριζαν στον τόπο που είχε οριστεί  ιππόδρομος και άρχιζαν οι αγώνες. Αργότερα οργανώθηκαν και ιππικές εκθέσεις στις οποίες συμμετείχαν όλοι οι ιδιοκτήτες των αλόγων και δίνονταν έπαθλα για το καλύτερο  άλογο από άποψη χαρακτηριστικών, συμπεριφοράς και επικοινωνίας με τον ιδιοκτήτη. Η συμμετοχή και στις δύο διοργανώσεις ήταν πολύ μεγάλη και αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης της Σκυριανής κοινωνίας μέχρι και την δεκαετία του εξήντα. Σήμερα, λόγω της απομάκρυνσης του αλόγου από την καθημερινή γεωργική διαδικασία και την άμεση επαφή του με τον άνθρωπο, η αναβίωση τέτοιων εκδηλώσεων  μπορεί να γίνει  μόνο  με τρόπο ενδελεχώς οργανωμένο και φυσικά με απόλυτο σεβασμό προς τα ζώα.


Απειλές

Τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το αλογάκι της Σκύρου, είναι οι υπερβοσκημένοι βοσκότοποι, η μη ελεγχόμενη αναπαραγωγή , η μη ενίσχυση των κατόχων των αλόγων και η κατά περιπτώσεις κακή ιπποκομική πρακτική. Στην περιοχή Κόχυλα εκτός από τα αλογάκια, ζουν και 20.000 αιγοπρόβατα γεγονός που οδηγεί στην υπερβόσκηση και υποβάθμιση της περιοχής. Η κατά κεφαλή επιδότηση των αιγοπροβάτων από την Ε.Ε. αύξησε περισσότερο τον αριθμό τους, με αποτέλεσμα την επιδείνωση του προβλήματος. Το εθιμικό δίκαιο της περιοχής επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να αφήνουν ελεύθερα τα γαϊδούρια και τα μουλάρια τους, αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια να μη γίνεται ελεγχόμενη αναπαραγωγή και να γεννιούνται πολλά μουλάρια αντί για άλογα. Πρέπει να επιμεληθεί οργανωμένη απομάκρυνση τους από την περιοχή με τρόπο που δεν θα βλάπτει τα ζώα και θα εξασφαλίσει τη διαιώνιση και των τριών ειδών. Η  γενικότερη έλλειψη κινήτρων για τους ιδιοκτήτες  των αλόγων έχει ως αποτέλεσμα να μην αυξάνουν τον πληθυσμό αλλά και κατά περίπτωση να τον μειώνουν. Το 2006 ο αριθμός των αλόγων στο νησί ήταν μικρότερος από εκατό. Σοβαρή απειλή είναι και το σχέδιο για την εγκατάσταση  ανεμογεννητριών  από την μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους σε συνεργασία με την εταιρία ΕΝΤΕΚΑ, πράγμα που θα καταστρέψει την περιοχή διαβίωσης του αλόγου στους αιώνες και θα αποβεί μοιραίο για την διαιώνιση του είδους και του οικοσυστήματος της περιοχής.



Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο :

 Ένωση Mικρόσωμης Φυλής Αλόγων Σκύρου

http://www.skyrianhorsesociety.gr/

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Παραδοσιακές δίπλες για το καλωσόρισμα των αγαπημένων


Από την κ. Σοφία Τσιμπίδη.
Η κ. Τσιμπίδη η οποία κατάγεται από το Αλιβέρι και ζει στη Σκάλα Λακωνίας μας έδωσε αυτή την υπέροχη συνταγή για παραδοσιακές δίπλες που δίνει μια αρκετά μεγάλη ποσότητα.


ΥΛΙΚΑ
30 αυγά
3 φακελάκια μπέικιν
1 φλυτζάνι του καφέ ζάχαρη άχνη
1 φλυτζάνι του καφέ ούζο
1 φλυτζάνι του καφέ ανθόνερο
 1 φλυτζάνι του καφέ λάδι
3 κιλά αλεύρι (περίπου).
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι.
Μέλι για το μέλωμα (όπως θα δούμε παρακάτω)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα και τα κροκάδια μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και ζυμώνουμε.
Από τη ζύμη που ετοιμάζουμε ανοίγουμε φύλλο πολύ ψιλό. Αν δεν μας βγει ψιλό το φύλλο όταν θα μελώσουμε τις δίπλες θα γίνουν σαν γλυκειά ομελέττα !!!
Σε μια πλατεία κατσαρόλα με λάδι που καίει, ρίχνω το φύλλο κομμένο σε μακρόστενα κομματάκια και με δυο πηρούνια το τυλίγω αμέσω ρολό. Είναι μια διαδικασία που θέλει εξάσκηση και ταχύτητα.
Μέχρι να καλοτυλίξω το ρολό τις βγάζω από το λάδι γιατί αρπάζουν γρήγορα και τις ακουμπάω σε σουρωτήρι να στάξουν το λάδι τους. 
Μετά τις τοποθετώ σε λεκάνη και όταν τελειώσω ετοιμάζω το μέλωμα.
Προτιμώ να μη βάζω σκέτο μέλι γιατί είναι εύθραυστες και κολλάνε πολύ και τρίβονται.
Φτιάχνω λοιπόν κανονικό σιρόπι στο οποίο προσθέτω μέλι δοκιμάζοντας τη γεύση του. Συνήθως όταν κάνω γλυκά του κουταλιού φτιάχνω μπόλικο σιρόπι και βάζω στις δίπλες απ' αυτό.
Στις φρέσκιες που έφτιαξα πρόσθεσα σιρόπι από γλυκό περγαμόντο. 

Καλή επιτυχία !!!